рыбаахо́ва, ‑ы, ж.

Ахова рыбных запасаў у вадаёмах; органы, якія займаюцца гэтай аховай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біястымуля́тары, ‑аў; адз. біястымулятар, ‑а, м.

Рэчывы, якія стымулююць розныя праяўленні жыццядзейнасці арганізма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

відазмяні́цца, ‑змянюся, ‑зменішся, ‑зменіцца; зак.

Набыць або страціць якія‑н. асаблівасці, прыкметы; перайначыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэхлара́цыя, ‑і, ж.

Выдаленне хлору з арганічных злучэнняў, якія змяшчаюць у сабе хлор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

егіптало́гія, ‑і, ж.

Сукупнасць навук, якія вывучаюць гісторыю, мову і культуру Старажытнага Егіпта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разнамо́ўе, ‑я, н.

Наяўнасць розных моў або народаў, якія гавораць на розных мовах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распі́вачны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з продажам напіткаў, якія выпіваюцца на месцы іх пакупкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нейро́н, ‑а, м.

Спец. Нервовая клетка разам з адросткамі, якія ад яе адыходзяць.

[Ад грэч. néuron — валакно, нерв.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пнеўмагра́ма, ‑ы, ж.

Графічны наказ дыхальных рухаў грудной клеткі, якія характарызуюць работу лёгкіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пралю́вій, ‑ю, м.

Спец. Наносы, якія ўтвараюцца горнымі патокамі ў час моцных ліўняў.

[Ад лац. proluvium — змыванне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)