джо́нка
(малайск. djong)
грузавое драўлянае паруснае судна з шырокімі і высока прыўзнятымі кармой і носам; распаўсюджаны ў Паўд.-Усх. Азіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ка́нцэлінг
(англ. cancelling = скасаванне)
крайні тэрмін прыбыцця зафрахтаванага судна ў порт для пагрузкі, пасля якога фрахтавальнік мае права скасаваць кантракт.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кільбло́к
(англ. keelblock)
падпора ў выглядзе брусоў, накладзеных адзін на адзін, на якую ставіцца судна ў доку ў час будавання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
патру́ль
(фр. patrouille)
невялікі ўзброены вайсковы атрад або судна, самалёт для нагляду за парадкам і бяспекай у пэўным раёне, месцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
танга́ж
(фр. tangage)
нахіл лятальнага апарата (самалёта, ракеты) або судна адносна яго галоўнай папярочнай восі ў палёце, плаванні; падоўжны крэн.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трум
(гал. ’t ruim, ад het ruim = памяшканне)
памяшканне ў корпусе судна паміж ніжняй палубай і днішчам (звычайна для грузаў).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ферто́інг
(гал. vertuiing)
мар. спосаб пастаноўкі судна на два якары ў месцах, дзе бываюць моцныя прылівы і адлівы, пераменныя ветры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
quarantine1 [ˈkwɒrənti:n] n.
1. каранці́н; ізаля́цыя;
a quarantine inspection каранці́нны агля́д;
a vessel held in quarantine су́дна, на яко́е накла́дзены каранці́н;
keep/retain smb. in quarantine утры́мліваць каго́-н. на каранці́не
2. ізаля́тар;
put smb. in/under quarantine змясці́ць каго́-н. у ізаля́тар
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Воз (БРС, Бяльк., Касп., Грыг., Дзмітр., Маш., Інстр. I), ву͡оз, ’воз; сузор’е’ (Бес.). Рус. воз, укр. віз, род. скл. во́зу, ст.-слав. возъ, балг. воз, серб.-харв. во̑з, славен. vȏz, чэш. vůz, славац. voz, польск. wóz, в.-луж. woz. Прасл. vozъ (Махэк₂, 704). Іншая ступень чаргавання ў ве́зці, вязу (гл.). Роднасныя: літ. ùžvažas, ст.-ісл. wagn ’павозка’, грэч. Ϝὄχος ’тс’, ст.-інд. vahanam ’язда; судна’, vahas ’той, хто едзе’; звязана чаргаваннем з гоц. wigs ’дарога’ (Гл. Траўтман, 357; Праабражэнскі, 1, 70; Фасмер, 1, 333).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
zatonąć
zatoną|ć
зак.
1. затануць, патануць;
statek ~ł — судна патанула;
2. w czym перан. патануць у чым; паглыбіцца ў што
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)