Настаццё, настацё ’з’яўленне маладзіка’ (карэл., Сцяшк. Сл.; зэльв., Жыв. сл., Сл. ПЗБ, Растарг.). Ад настаць ’з’явіцца’ (да стаць Уступіць’), параўн.: молодзік настае (пра першую квадру месяца, ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Сказу́біцца, скозу́бытысь ‘пакарабаціцца, пагнуцца’ (Клім.). Гл. козуб, параўн. ку́зубом ‘насуперак’ (ТС), а таксама ўкр. ко́зубом ста́ти ‘змерзнуць, стаць як кара (аб адзежы)’ < козуб ‘лубяная каробка, кошык’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лідзі́раваць спарт. führen vi, in Führung liegen*, an der Spítze liegen*; die Führung übernéhmen* (стаць лідарам)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

учарне́ць разм.

1. (змардавацца, знясіліцца) erschöpft [ábgezehrt, áusgezehrt] sein; entkräftet sein;

2. разм. (пачарнець, стаць чорным) schwarz wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ра́кам прысл. разм. auf álle víere;

стаць ра́кам sich auf álle víere stéllen; auf állen víeren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ашвартава́цца, ‑туецца; зак.

Спец. Замацавацца тросамі (швартовамі) каля прычала; стаць на прычал (пра судна).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́яснець, ‑ее; зак.

безас. Стаць ясным, бясхмарным; праясніцца. Навальніца прайшла, і на дварэ выяснела.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

афранцу́зіцца, ‑цужуся, ‑цузішся, ‑цузіцца; зак.

Стаць падобным на француза па мове, звычаях і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмяле́ць, ‑ее; зак.

Стаць мелкаводным. Рака абмялела і парвалася на асобныя віры, затокі. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замарко́тнець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Стаць маркотным, замаркоціцца. Занудзіўся небарака, замаркотнела чало. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)