бульбацёрка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.
Машына для здрабнення бульбы пры вырабе з яе крухмалу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
матацы́кл, ‑а, м.
Падобная на веласіпед машына з рухавіком ўнутранага згарання. Раптам аднекуль уварваўся рэзкі строкат матацыкла. Паслядовіч.
[Фр. motocycle.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паветраду́ўка, ‑і, ДМ ‑дуўцы; Р мн. ‑дувак; ж.
Спец. Машына для падачы паветра, газу пад высокім піскам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перфарацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да перфарацыі. Перфарацыйная дарожка фотаплёнкі. // Які служыць для перфарацыі. Перфарацыйная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
планетахо́д, ‑а, М ‑ходзе, м.
Машына, на якой можна перамяшчацца з месца на месца на планетах (акрамя зямлі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сенанагру́зчык, ‑а, м.
Сельскагаспадарчая машына для падборкі сена з валкоў і падачы яго на машыну, павозку і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сенападава́льня, ‑і, ж.
Сельскагаспадарчая машына для падачы сена вялікімі ахапкамі па вышкі ці ў будынак, дзе яно складваецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цяга́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які служыць для выцягвання чаго‑н. (цяжкасцей, грузаў і пад.). Цягальная машына. Цягальная лябёдка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шматсаста́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які складаецца з многіх частак, які вылучаецца складаным саставам, складанай канструкцыяй. Шматсастаўны раствор. Шматсастаўная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ма́гель ’прылада, якой качаюць бялізну’ (Нас.), ма́глі ’вялікі станок для катання бялізны’ (Мядзв.), ’прыстасаванне для валяння сукна’ (Касп.). Запазычана з польск. magiel, męgiel ’валік, якім катаюць бялізну’, ’маглярня’, ’апрэтурная машына’ < ням. Mange(l) < с.-лац. manganum < грэч. μάγγανον ’ваенная машына, якая шпурляе каменне’, якая вельмі нагадвала машыну для катання бялізны, вынайдзенную ў Нюрнбергу’ (Брукнер, 317; Васэрцыер, 146; Махэк₂, 350). Сюды ж маглява́ць ’катаць бялізну вальком’ (Сцяшк., Нас.), ’румяніць твар’, ’уціраць тлушч у валасы’ (Нас.), малявацца, маглёўка ’катанне бялізны’, ’жанчына, якая любіць займацца аздабленнем галавы’ (Нас.). Гл. таксама ма́глі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)