вянча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Выконваць царкоўны абрад
2. Завяршаць што‑н., знаходзіцца зверху чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вянча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Выконваць царкоўны абрад
2. Завяршаць што‑н., знаходзіцца зверху чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прыту́ла ’прымак (звычайна ў пажылым узросце і пры адсутнасці законнага
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мяша́нец, міша́нец ’патомак ад
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
unmarried
1) бясшлю́бны, бяз
2) нежана́ты (пра мужчы́ну), неза́мужняя (пра жанчы́ну)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Растаргну́цца ’развесціся (пра мужа і жонку)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Су́джаны ’прызначаны лёсам’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мула́т
(
нашчадак ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інстыту́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МЕТЫ́СЫ (
нашчадкі міжрасавых шлюбаў. У антрапалагічных адносінах займаюць прамежкавае становішча паміж расамі, якія змешваюцца (, Новай Зеландыі, а-воў Акіяніі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
матрыманія́льны
(
які мае адносіны да
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)