acting​2 [ˈæktɪŋ] adj. часо́вы, часо́ва выко́нваючы абавя́зкі;

the acting manager выко́нваючы абавя́зкі кіраўніка́/ме́неджара

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прадпарла́мент, ‑а, М ‑нце, м.

Гіст. Часовы савет рэспублікі — дарадчы орган пры Часовым урадзе ў Расіі, вылучаны ў верасні 1917 г. з так званай Дэмакратычнай нарады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zastępczy

часовы; заступны;

materiał zastępczy — заменнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

акупа́цыя

(лац. occupatio)

часовы захоп войскамі якой-н. дзяржавы чужой тэрыторыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПО́ЛЬСКІ РЭВАЛЮЦЫ́ЙНЫ КАМІТЭ́Т (ПРК),

Часовы польскі рэвалюцыйны камітэт, Польрэўком, часовы ўрад для Польшчы, які быў створаны 30.7.1920 польскімі камуністамі ў Беластоку, на падкантрольнай Чырв. Арміі тэрыторыі. Старшыня ПРК — Ю.Б.Мархлеўскі, члены — Ф.Э.Дзяржынскі, Ф.Я.Кон і інш. Абвясціў радыкальную эканам. праграму, якая прадугледжвала канфіскацыю буйных землеўладанняў і нацыяналізацыю прам-сці, пачаў стварэнне польскай Чырв. Арміі. Пасля правалу Варшаўскай аперацыі /920 і адступлення Чырв. Арміі распушчаны.

т. 12, с. 486

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

каалі́цыя, ‑і, ж.

1. Часовы палітычны або ваенны саюз дзяржаў для сумесных дзеянняў на міжнароднай арэне. Антыгітлераўская кааліцыя.

2. Пагадненне некалькіх палітычных партый аб утварэнні змешанага (кааліцыйнага) урада.

[Лац. coalitus — аб’яднаны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

transient

[ˈtrænziənt]

1.

adj.

часо́вы, перахо́дны, нядо́ўгатрыва́лы

2.

n.

прае́жджы пастая́лец

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

transitory [ˈtrænsɪtəri] adj. fml часо́вы, мімалётны; эфеме́рны;

transitory pleasures імгне́нныя ўце́хі;

This transitory life! Гэтае хуткаплыннае жыццё!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

éinstweilig

1. a часо́вы

2. adv часо́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

behélfsmäßig a

1) дапамо́жны, запасны́

2) часо́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)