куку́шкин зязю́лін, зязю́льчын;

куку́шкин лён бот. зязю́лін лён;

куку́шкины слёзки бот. пля́містая зязю́лька;

куку́шкин цвет бот. зязю́льчын све́тнік;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

flower​1 [ˈflaʊə] n. кве́тка;

be in flower цвісці́, быць у кве́цені;

come into flower зацвіта́ць;

the flower of smth. fml ле́пшая ча́стка чаго́-н.;

the flower of the nation’s youth цвет мо́ладзі краі́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зна́ны, ‑ая, ‑ае.

Разм.

1. Вядомы, славуты, праслаўлены. Вось тут Жыў знаны Гедымін. Ну й будаваў. Сцяна — з вярсту Утоўшч. Панчанка.

2. Знаёмы, пазнаны ў мінулым. Знаны смак. Знаныя дарогі. □ Цяпер прымаеш знаны змалку свет з той прагнасцю, калі ўжо чуеш водар, якім крамяны патыхае цвет мясістага бульбоўніку з гарода. Русецкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэ́яць, рэе; незак.

1. Лятаць плаўна і лёгка; лунаць. За акном у небе сінім Рэе голуб — белы цвет. А. Александровіч. Недзе, пад намі, Кружылі спалохана хмары, Ды адзінокія рэялі ў небе арлы. Танк.

2. Развявацца (пра сцяг). І там, дзе ў бітве сцяг наш рэяў, Цяпер узняўся новы дом. Прыходзька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́ліняць сов.

1. (потерять цвет) вы́линять, облиня́ть, слиня́ть, вы́цвести;

2. (о животных и птицах) вы́линять, облиня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пачырво́нены

1. окра́шенный багря́нцем, обагрённый;

2. покра́шенный в кра́сный цвет;

3. разг. запа́чканный чем-л. кра́сным

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бутэ́лечны в разн. знач. буты́лочный;

~ная вытво́рчасць — буты́лочное произво́дство;

~нае пі́ва — буты́лочное пи́во;

б. ко́лер — буты́лочный цвет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павыбе́льваць сов. (о многом)

1. (холст, бумагу) вы́белить; отбели́ть; пробели́ть;

2. (выкрасить в белый цвет) вы́белить, побели́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адлютава́ць, ‑туе; зак.

Перастаць лютаваць (звычайна пра мароз). Адлютавалі маразы. Цвет абляцеў духмяны з вішні. Зарыцкі. // перан. Аб спыненні вайны, разгулу рэакцыі. Родная вінтоўка! Ты прыйшла са мной у Сарочы лес, і не выпушчу цябе з рук, пакуль не адлютуе вайна і зямля не ачысціцца ад бруду, а над галавой не засвеціць чыстае неба. Няхай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

оли́вковый алі́ўкавы;

оли́вковое де́рево алі́ўкавае дрэ́ва;

оли́вковое ма́сло алі́ўкавы але́й;

оли́вковый цвет алі́ўкавы ко́лер;

оли́вковая ветвь перен. алі́ўкавая галіна́ (галі́нка).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)