entwíschen vi (s) (D) уцяка́ць, уцячы́;

j-n ~ lássen* упусці́ць, вы́пусціць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

get out

а) выхо́дзіць

б) выма́ць

в) уцячы́; памагчы́ уцячы́, вы́ратаваць

г) вы́даць, апублікава́ць (кні́гу)

д) вы́ведаць, вы́знаць, вы́цягнуць

they tried to get out his secret — яны́ стара́ліся вы́ведаць ад яго́ сакрэ́т

е) ста́цца вядо́мым

The news got out — Навіну́ даве́даліся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

woodwork [ˈwʊdwɜ:k] n.

1. вы́рабы з дрэ́ва

2. сталя́рка

♦

come/crawl out of the woodwork infml ле́зці з усі́х шчы́лін;

disappear/fade into the woodwork ледзь вы́несці но́гі; ледзь уцячы́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dmuchnąć

зак.

1. дзьмухнуць;

2. разм. уцячы; даць драла;

3. разм. сцягнуць; свіснуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

lóskommen* аддз. vi (s) адвяза́цца, вы́зваліцца; уцячы́;

von der Érde [vom Wásser] ~ ав. адарва́цца ад зямлі́ [вады́]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

з-пад і (перад збегам зычных) з-па́да, прыназ. з Р.

1. Абазначае накіраванасць дзеяння з якога-н. месца, што знаходзіцца пад чым-н.

Выбрацца з-пад снегу.

2. Абазначае накіраванасць дзеяння, паяўлення з якога-н. месца, што знаходзіцца каля чаго-н.

Прыехалі з-пад Баранавіч.

3. Указвае на вызваленне ад якога-н. становішча, стану і пад.

Выйсці з-пад агню.

Уцячы з-пад варты.

4. Указвае на былое прызначэнне прадмета як ёмішча для чаго-н.

Бутэлька з-пад малака.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

let out

а) выпушча́ць, дазво́ліць вы́йсьці, уцячы́

б) падо́ўжыць або́ пашы́рыць (адзе́ньне)

в) здава́ць (у на́ймы)

г) прагавары́цца, вы́даць таямні́цу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

збе́гчы, збягу́, збяжы́ш, збяжы́ць; збяжы́м, збежыце́, збягу́ць; збег, -гла; збяжы́; зак.

1. з чаго. Бягом спусціцца ўніз.

З. ўніз па лесвіцы.

2. Знікнуць тайком, уцячы.

З. з палону.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Сцячы (пра вадкасць).

Вада збегла ў канаву.

4. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Знікнуць, прапасці (пра ўсмешку, чырвань і пад.).

Усмешка збегла з твару.

5. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пераліцца цераз край пры кіпенні.

Увесь накіп збег.

|| незак. збяга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Сцежка збягае да ракі (перан.: спускаецца).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падма́заць, ‑мажу, ‑мажаш, ‑мажа; зак., каго-што.

1. Злёгку або дадаткова змазаць чым‑н. Падмазаць скавараду. Падмазаць падшыпнікі. □ Мы пачалі ладзіць павозку. Праверылі, ці добра трымаюцца лёсткі ў білах, падцягнулі атосы, паправілі палукашак, густа падмазалі дзёгцем колы. Якімовіч.

2. перан. Разм. Даць хабар, падкупіць. Сроіл, баючыся пагалоскі, што ў ягоным садзе забілі чалавека, добра падмазаў і паліцыю і ўрача. Корбан.

•••

Падмазаць пяткі (пяты) — хутка пабегчы, уцячы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уцяка́ць I несов. втека́ть;

руча́й ~ка́е ў рэ́чку — руче́й втека́ет в ре́чку

уцяка́ць II несов.

1. убега́ть; удира́ть;

2. убега́ть;

3. (из ссылки, тюрьмы и т.п.) убега́ть, бежа́ть; уходи́ть;

1-3 см. уцячы́ II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)