рашы́ць, рашу́, рэ́шыш, рэ́шыць; зак.

1. з інф. і з дадан. сказам. Пасля раздумвання, меркавання прыйсці да якога‑н. выніку, заключэння. Каб не папасціся пад гарачую руку немцам, Міколка з дзедам рашылі перасядзець у лесе ночы са тры. Лынькоў. [Талаш:] — Я, таварышы, рашыў падараваць вепра вам, чырвоныя ваякі. Колас. [Сёмка:] — А мы з Петрусём ужо прачакаліся цябе і рашылі, што ты не прыйдзеш. Гартны.

2. з інф. і з дадан. сказам. Вынесці, прыняць рашэнне адносна каго‑, чаго‑н. [Чарнавус:] — Людзі самі рашылі: Глінскаму быць старшынёй, а мне ісці ў пастухі або ў вартаўнікі. Кулакоўскі.

3. што. Знайсці неабходны адказ, вызначыць невядомае. Рашыць красворд. Рашыць ураўненне. Рашыць арыфметычную задачу. // што. Вырашыць, ажыццявіць. Рашыць праблему. □ Як рашыць такую цяжкую задачу, што трэба зрабіць, каб тутэйшыя пяскі хоць трохі лепш, радзілі? Кулакоўскі.

4. што. Разм. Патраціць, расходаваць што‑н. нажытае. [Бабейка:] — У даўгі залез па самыя вушы, каб вы ведалі. Рашыць астатні набытак прыйдзецца. Хадкевіч. [Гальвас] быў непрактычны абібок. І каб на яго рукі ўсё асталося, ён рашыў бы маёнтак за адзін год. Чорны.

•••

Рашыць жыцця — забіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

niewiadomy

niewiadom|y

1. невядомы, незнаёмы;

~ego nazwiska — з невядомым прозвішчам;

2. ~e н. невядомае, невядомасць;

w ~e — у невядомым напрамку; невядома куды;

3. ~a ж. мат. невядомае;

równanie z dwoma ~ymi — ураўненне з двума невядомымі;

kto/co jest wielką ~ą — хто/што з’яўляецца вялікай загадкай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

скараці́ць

1. (зрабіць карацейшым) kürzen vt, verkürzen vt, ábkürzen vt;

скараці́ць тэ́рмін die Frist kürzen [unterbíeten*];

скараці́ць тэкст den Text kürzen;

скараці́ць сло́ва das Wort ábkürzen;

скараці́ць працо́ўны дзень den Árbeitstag kürzen;

скараці́ць даро́гу den Weg ábkürzen;

2. (зменшыць) reduzíeren vt; verríngern vt, vermíndern vt; herábsetzen vt (знізіць);

скараці́ць выда́ткі die Kósten verríngern [herábsetzen];

эк., камерц. скараці́ць вытво́рчасць die Produktión éinschränken [drósseln];

скараці́ць паста́ўкі die Líeferungen kürzen;

скараці́ць спажыва́нне den Konsúm beschnéiden* [éinschränken];

3. разм. (звольніць) entlássen* vt, kündigen vt;

4. матэм. kürzen vt (дроб); reduzíeren vt (ураўненне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áuflösen

1. vt

1) развя́зваць, распуска́ць, расплята́ць (валасы)

2) раша́ць (ураўненне), выраша́ць (пытанне і г.д.);

die Klámmern ~ раскрыва́ць ду́жкі

3) хім. раствара́ць

4) касава́ць (дагавор)

5) распуска́ць (арганізацыю і г.д.); расфармірава́ць (вайсковую часць і да т.п.)

2. ~, sich

1) раствара́цца;

sich in Tränen ~ залі́цца сляза́мі

2) вы́рашыцца;

die Sáche löste sich von selbst auf спра́ва вы́рашылася сама́ па сабе́

3) (сама)распуска́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)