rationalize

[ˈræʃənəlaɪz]

v.t.

1) абгрунто́ўваць

2) апра́ўдваць, тлума́чыць

to rationalize one’s behavior — апра́ўдваць свае́ паво́дзіны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

апра́ўдвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да апраўдацца.

2. Тлумачыць свае паводзіны, учынкі. — Якраз з Алесем Садовічам на станцыі з’ехаліся і разам дадому ішлі, — як бы апраўдваўся Лабановіч за свой «парожні» выгляд. Колас.

3. Зал. да апраўдваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

interpret [ɪnˈtɜ:prɪt] v.

1. інтэрпрэтава́ць; тлума́чыць;

I interpreted his silence as a refusal. Я зразумеў яго маўчанне як адмову.

2. пераклада́ць ву́сна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

account​2 [əˈkaʊnt] v. лічы́ць, разгляда́ць;

account for тлума́чыць, растлума́чваць;

His illness accounts for his absence. Яго няма, таму што ён хворы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

instruct

[ɪnˈstrʌkt]

v.t.

1) вучы́ць, навуча́ць каго́ чаго́; трэнірава́ць, адуко́ўваць

2) кірава́ць

3) інфармава́ць

4) тлума́чыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прэс-сакрата́р

(англ. press-secretary)

асоба, упаўнаважаная тлумачыць пазіцыю якога-н. афіцыйнага органа, дзяржаўнага дзеяча сродкам масавай інфармацыі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

dárlegen vt выклада́ць; тлума́чыць;

éingehend ~ дэталізава́ць

2) дака́зваць, устана́ўліваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórkauen vt

1) разжо́ўваць

2) перан. разжо́ўваць, дэталёва тлума́чыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дзераве́ншчына, ‑ы, ж.

Разм. пагард. Пра недасведчанага, праставатага чалавека; яго нявыхаванасць. Сам Міхалка, калі ён выпадкам запытае, чаго ён стаіць на каленках, тлумачыць так: — Я яшчэ — «дзеравашчына», не знаю гарадскіх парадкаў і кепска трымаю сябе. От з мяне і выбіваюць, «дзеравеншчыну». Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трактава́ць

(польск. traktować, ад лац. tractare)

1) тлумачыць, абмяркоўваць; так ці інакш расцэньваць што-н.;

2) частаваць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)