2. Невялікая вырабленая шкура жывёлы (для пашыву шапак, каўняроў і пад.).
3. Верхняе покрыва, абалонка пладоў.
С. памідора.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
воло́винаж.
1.(шкура вола) вало́вая ску́ра;
2.(мясо) вало́вае мя́са.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гусі́ны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да гусі, гусей, належыць ім. Гусінае мяса. Гусіныя лапы. □ На вуліцы гусіныя чароды паволі і нехаця, з крыкам саступаюць дарогу машынам.Хведаровіч.
•••
Гусінае пярогл. пяро.
Гусіная скурагл.скура.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
вы́растак, ‑тка, м.
Спец. Шкура гадавалага цяляці, а таксама вырабленая з яе скура.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насаро́гавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да насарога (у 1 знач.). Насарогавая скура.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скараба́ціцца, ‑баціцца; зак.
Зрабіцца карабатым, скрыўленым. Ледзь не ў трубку скарабацілася скура.Місько.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вол, вала́, мн. валы́, вало́ў, м.
Кастрыраваны бык, якога скарыстоўваюць на сельскагаспадарчых работах.
Запрэглі дзве пары валоў.
Працуе, як чорны в. (перан.: вельмі многа, без стомы).
|| прым.вало́вы, -ая, -ае.
Валовая скура.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДЭ́РМА (ад грэч. derma скура),
злучальнатканкавая частка скуры пазваночных жывёл і чалавека, якая знаходзіцца пад эпідэрмісам; уласна скура. Развіваецца з мезадэрмы. Д. вял., ці малая рухома злучана з органамі, што ляжаць ніжэй, падскурнай рыхлай злучальнай тканкай, часта багатай тлушчавымі адкладамі. Складаецца з 2 слаёў: паверхневага сасочкавага (мае сасуды, забяспечвае жыўленне эпідэрмісу і яго вытворных) і сеткаватага (выконвае апорную функцыю).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МОРЖ (Odobaenus rosmarns),
адзіны від сям. маржоў атр. ластаногіх. 3 падвіды. Пашыраны кругапалярна. Жывуць статкамі на ўзбярэжжах, летам на плывучым лёдзе ўтвараюць логавішчы да 3—4 тыс. асобін. Лапцеўскі падвід (O.r. laptevi) у Чырв. кнізе МСАП.
Даўж. самца да 4,1 м, маса да 2 т (самкі адпаведна да 3,7 м і 1,1 т). Скура тоўстая (да 4 см) з кароткімі рэдкімі валасамі. У самца на грудзях, шыі і лапатках скура ўтварае бугры. Іклы верхняй сківіцы ператварыліся ў біўні (гл.Маржовыя іклы). Кормяцца пераважна доннымі жывёламі (малюскамі, ракападобнымі, чарвямі). Нараджаюць 1 дзіцяня раз у 2—3 гады. Промысел абмежаваны. Выкарыстоўваюцца біўні, мяса, скура.
