Рзаць ’іржаць’ (Шат. , Некр. , Бяльк. , Растарг. ; маг. , Шн. 2; гом. , Рам. 8), ’рагатаць’ (Мат. Гом. ), ’дурэць, сваволіць , мітусіцца, балавацца, шумець, крычаць’ (Юрч. , Сцяшк. , Сцяшк. Сл. ). Да ірзы , іржаць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
* Сыраме́ ць , сыромі́ ть ’амаль дарма’ (Сл. Брэс. ). Відаць, да наступнага слова (гл.) або дэфармаванае пад яго ўплывам сіламо́ ц (гл.), параўн. дзеяслоў сілуме́ ць ’сваволіць ’ (Сцяшк. Сл. ) і ўкр. сіломі́ ць ’сілком, гвалтам’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́ рабіць (БРС , Нас. , Шпіл. , Касп. , Шат. ), вы́ робыты (поле) ’апрацаваць’ (палес. , Выг. дыс. ), вы́ рабіцца ’выбрацца, вызваліцца’ (Янк. Мат. , Шн. , 2, Шат. ), вырабля́ ць ’дурэць, жартаваць’ (Шат. ), вырабля́ цца ’дурэць, сваволіць ’ (Гарэц. ). Гл. рабіць .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ба́ лавацца , ‑луюся, ‑луешся, ‑луецца; незак.
1. Дурэць, сваволіць . Дзеці балуюцца,
2. Забаўляцца, рабіць што‑н. для свайго задавальнення. З канца вёскі данёсся гучны па начы стрэл. Ён паўтарыўся яшчэ і яшчэ раз. [Байсак:] — Што гэта там такое? Няйначай балуецца хто? Лынькоў .
3. Зал. да балаваць.
•••
Балавацца з агнём
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
балова́ ться
1. (шалить) дурэ́ ць, сваво́ ліць ; (забавляться) забаўля́ цца;
2. (позволять себе что-л. для удовольствия и забавы) разг. пе́ сціцца, ба́ лавацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
frolic
[ˈfrɑ:lɪk]
1.
n.
1) вясёлыя шту́ чкі, жа́ рты; вясёлае сваво́ льства
2) вясёлыя гу́ льні
2.
v.i.
гуля́ ць, дурэ́ ць, сваво́ ліць
3.
adj.
вясёлы, сваво́ льны; гульлі́ вы, гарэ́ зьлівы, шу́ стры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
brykać
незак.
1. брыкаць; брыкацца;
2. разм.
3. разм. сваволіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Пустава́ ць (пуставаць ) ’быць пустым’: пуня пустуець (Нас. , ТСБМ , Шат. ), ’гультаяваць, рабіць бескарысную справу’ (Нас. ), пустава́ ць ’быць незанятым’ (Варл. ), пустова́ ць ’быць незасеяным (пра поле)’ (Выг. ), ’быць пустым, нявыкарыстаным, бязлюдным’ (ТС ), укр. пусто́ вати ’паводзіць сябе несур’ёзна, гарэзнічаць’, рус. пустова́ ть ’не працаваць; распуснічаць’, польск. pustować ’стаяць пустым; жыць легкадумна, распусна; сваволіць ’. Да пусты́ ’незаняты; непатрэбны’, з якога выводзяцца ўсе астатнія значэнні; для польск. pustować ’жыць легкадумна, распусна; сваволіць ’. Банькоўскі (2, 966) дапускае зыходную форму *pusto(to)wać (ад pustóta ’легкадумнасць, свавольнасць’, гл. пусто́ та ’тс’). Пра старажытнасць значэння ’быць (стаць) незанятым, бязлюдным’ сведчыць балг. пусто́ свам ’праклінаць, прамаўляць кляцьбу Да опустее! Пусто да стане! і пад.’ (параўн. Тодараў, Studia Etym. Brun. , 1, 124).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
kid 2 [kɪd] v. infml
1. дуры́ ць; жартава́ ць;
Don’t get angry, I was only kidding. Не злуй, я толькі жартаваў;
No kidding? Ты не жартуеш?; Гэта сур’ёзна?
2. дурэ́ ць, сваво́ ліць ;
Stop kidding around and listen to me. Кінь дурэць і паслухай мяне.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Suite ['sui:tə] f
1) сві́ та
2) муз. і́ та
3) pl ы́ хадка, вы́ брык, выкрунта́ с;
~n má chen сваво́ ліць , гарэ́ знічаць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)