таро́піць, ‑плю, ‑піш, ‑піць.

Незак. да утаропіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чаёўнік, ‑а, м.

Разм. Любіцель піць чай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

süffeln vi разм. ахво́тна піць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хлёбаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што і без дап.

Разм.

1. Піць; піць вялікімі глыткамі. Хлёбаць чай.

2. Есці, чэрпаючы лыжкай вадкую страву. Хлёбаць суп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

lap​2 [læp] v.

1. (against) плёскацца (пра хвалі)

2. піць (звычайна пра жывёліну)

3. sport апярэ́дзіць на круг

lap up [ˌlæpˈʌp] phr. v. infml пра́гна піць (таксама перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

тре́звенник разг. непіту́шчы, -шчага м.;

быть тре́звенником быць непіту́шчым, не піць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лы́каць, -аю, -аеш, -ае; незак., што (разм.).

Піць што-н. перарывістымі глыткамі.

Кот лыкае малако.

|| аднакр. лы́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні.

|| наз. лы́канне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. што. Піць (у якой-н. колькасці).

Нашча выпівае паўшклянкі мінеральнай вады.

2. Часта ўжываць спіртное (разм.).

Муж пачаў в.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запо́й, ‑ю, м.

Перыяд бесперапыннага п’янства. Піць запоямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парыпе́ць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак.

Рыпець некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)