Ста́тны ‘прапарцыянальна складзены’ (ТСБМ), ‘высокі; збытны’ (Нас.), ‘добры’ (Жд. 3, Гіл.), ‘высокі, стройны, удалы, добры’: статный будзя етый лён (Бяльк.). Укр. дыял. ста́тний ‘стройны; багаты, заможны’, рус. ста́тный ‘стройны, пастаўны’. Да стаць 2 (гл.); да семантыкі параўн. спра́ўны ‘удалы, прыгожы’ (ТСБМ), прысто́йны ‘добры, падыходзячы’ (там жа), прычы́нно ‘зручна’ (ТС) і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

благоро́дный

1. высакаро́дны; прысто́йны;

2. (аристократический, дворянский) уст. шляхе́тны;

институ́т благоро́дных деви́ц інстыту́т шляхе́тных дзяўча́т;

3. (о металлах, животных, растениях) высакаро́дны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

chaste

[tʃeɪst]

adj.

1) цно́тны, цнатлі́вы, няві́нны; чы́сты, чэ́сны

2) прысто́йны, сьці́плы

3) Figur. про́сты (у сты́лі, гу́сьце), няшма́т аздо́блены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fair [fε:r] a прысто́йны, сумле́нны;

er zeigt ein ~es Benéhmen ён паво́дзіць сябе́ прысто́йна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánständig a

1) прысто́йны, нале́жны

2) разм. зна́чны, немалы́;

ein ~ es Áuskommen неблагі́ [до́бры] заро́бак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

réchtschaffen

1. a сумле́нны, прысто́йны, праўдзі́вы

2. adv як ма́е быць, як след, ду́жа

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

піка́нтны, ‑ая, ‑ае.

1. Востры на смак, рэзкі. Пікантны соус.

2. перан. Які сваёй незвычайнасцю выклікае цікавасць. — Цікава, цікава, — адразу загарэўся Леў Іванавіч, падкі на ўсякія нечаканыя і пікантныя здарэнні. Васілевіч. // Не зусім прыстойны. Наконт тытулавання па бацьку.. [Іван Мацвеевіч] зараз жа расказаў пікантны анекдот. Бядуля.

3. перан. Прывабны, спакуслівы. Пікантная жанчына. □ Другія ж кінатэатры відаць здалёку. Ля іх ззяюць неонавыя рэкламы, на якіх паказаны самыя пікантныя кадры з фільмаў. Філімонаў.

[Фр. piquant. — калючы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

respectable

[rɪˈspektəbəl]

adj.

1) прысто́йны; сумле́нны; шанава́ны, паважа́ны (чалаве́к); самаві́ты (вы́гляд)

2) ла́дны, даво́лі вялі́кі, зна́чны, немалы́ (пра ко́лькасьць)

3) до́бры, неблагі́, нядрэ́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scrupulous [ˈskru:pjələs] adj.

1. (about) скрупулёзны; дакла́дны да дро́бязей; стара́нны, пі́льны;

with scrupulous care з педанты́чнай дакла́днасцю

2. (in) сумле́нны, прысто́йны;

scrupulous honesty бездако́рная сумле́ннасць;

He is not too scrupulous. Ён не вызначаецца асобай прыстойнасцю.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gentleman [ˈdʒentlmən] n. (pl. -men) джэнтльме́н, пан;

a true/perfect gentleman сапра́ўдны джэнтльме́н;

He is a gentleman. Ён прыстойны чалавек;

Good evening, ladies and gentlemen! Добры вечар, спадарыні і спадары!;

a gentleman’s agreement джэнтльме́нскае пагадне́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)