малпі́ны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. малпі́ны малпі́ная малпі́нае малпі́ныя
Р. малпі́нага малпі́най
малпі́нае		 малпі́нага малпі́ных
Д. малпі́наму малпі́най малпі́наму малпі́ным
В. малпі́ны
малпі́нага		 малпі́ную малпі́нае малпі́ныя
Т. малпі́ным малпі́най
малпі́наю		 малпі́ным малпі́нымі
М. малпі́ным малпі́най малпі́ным малпі́ных

Іншыя варыянты: ма́лпіны.

Крыніцы: tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́лпіны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ма́лпіны ма́лпіная ма́лпінае ма́лпіныя
Р. ма́лпінага ма́лпінай
ма́лпінае		 ма́лпінага ма́лпіных
Д. ма́лпінаму ма́лпінай ма́лпінаму ма́лпіным
В. ма́лпіны
ма́лпінага		 ма́лпіную ма́лпінае ма́лпіныя
Т. ма́лпіным ма́лпінай
ма́лпінаю		 ма́лпіным ма́лпінымі
М. ма́лпіным ма́лпінай ма́лпіным ма́лпіных

Іншыя варыянты: малпі́ны.

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сарачы́ны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сарачы́ны сарачы́ная сарачы́нае сарачы́ныя
Р. сарачы́нага сарачы́най
сарачы́нае		 сарачы́нага сарачы́ных
Д. сарачы́наму сарачы́най сарачы́наму сарачы́ным
В. сарачы́ны (неадуш.) сарачы́ную сарачы́нае сарачы́ныя (неадуш.)
Т. сарачы́ным сарачы́най
сарачы́наю		 сарачы́ным сарачы́нымі
М. сарачы́ным сарачы́най сарачы́ным сарачы́ных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

і́хны

займеннік, прыналежны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. і́хны і́хная і́хнае і́хныя
Р. і́хнага і́хнай
і́хнае		 і́хнага і́хных
Д. і́хнаму і́хнай і́хнаму і́хным
В. і́хны (неадуш.)
і́хнага (адуш.)		 і́хную і́хнае і́хныя
Т. і́хным і́хнай
і́хнаю		 і́хным і́хнымі
М. і́хным і́хнай і́хным і́хных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сво́мы

займеннік, прыналежны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сво́мы сво́мая сво́мае сво́мыя
Р. сво́мага сво́май
сво́мае		 сво́мага сво́мых
Д. сво́маму сво́май сво́маму сво́мым
В. сво́мага (адуш.)
сво́мы (неадуш.)		 сво́мую сво́мае сво́мых
сво́мыя
Т. сво́мым сво́май
сво́маю		 сво́мым сво́мымі
М. сво́мым сво́май сво́мым сво́мых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бо́жы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да бога. Божая воля. // Уст. Створаны богам, прыналежны богу. Конскія рэбры пачалі хадзіць пад скураю, пара павярнула з шыі гэтага божага стварэння. Чорны.

•••

Божая авечка гл. авечка.

Божая іскра гл. іскра.

Божы дар гл. дар.

Кожны божы дзень гл. дзень.

Свету божага (белага) не бачыць гл. бачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Тэрыто́рыя ‘абшар, працяг зямлі’ (ТСБМ, Пятр.). Можа разглядацца як адаптаваны тэрмін з мясцовай актавай лаціны ВКЛ, параўн. лац. territorium ‘абшар, прыналежны да нейкага горада, ваколіца горада; поле, маёмасць, уладанне; рэгіён’ (Жлутка). Магчыма, пазнейшае абноўленае запазычанне праз рус. территория з франц. territoire, англ. territory, што ўзыходяць да лац. terra ‘зямля’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

А́піеў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. А́піеў А́піева А́піева А́піевы
Р. А́піевага А́піевай
А́піевае		 А́піевага А́піевых
Д. А́піеваму А́піевай А́піеваму А́піевым
В. А́піеў (неадуш.)
А́піевага (адуш.)		 А́піеву А́піева А́піевы (неадуш.)
А́піевых (адуш.)
Т. А́піевым А́піевай
А́піеваю		 А́піевым А́піевымі
М. А́піевым А́піевай А́піевым А́піевых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

андрэ́еўскі

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. андрэ́еўскі андрэ́еўская андрэ́еўскае андрэ́еўскія
Р. андрэ́еўскага андрэ́еўскай
андрэ́еўскае		 андрэ́еўскага андрэ́еўскіх
Д. андрэ́еўскаму андрэ́еўскай андрэ́еўскаму андрэ́еўскім
В. андрэ́еўскі (неадуш.)
андрэ́еўскага (адуш.)		 андрэ́еўскую андрэ́еўскае андрэ́еўскія (неадуш.)
андрэ́еўскіх (адуш.)
Т. андрэ́еўскім андрэ́еўскай
андрэ́еўскаю		 андрэ́еўскім андрэ́еўскімі
М. андрэ́еўскім андрэ́еўскай андрэ́еўскім андрэ́еўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аму́раў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аму́раў аму́рава аму́рава аму́равы
Р. аму́равага аму́равай
аму́равае		 аму́равага аму́равых
Д. аму́раваму аму́равай аму́раваму аму́равым
В. аму́раў (неадуш.)
аму́равага (адуш.)		 аму́раву аму́рава аму́равы (неадуш.)
ахіле́савых (адуш.)
Т. аму́равым аму́равай
аму́раваю		 аму́равым аму́равымі
М. аму́равым аму́равай аму́равым аму́равых

Крыніцы: tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)