малпі́ны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. малпі́ны малпі́ная малпі́нае малпі́ныя
Р. малпі́нага малпі́най
малпі́нае		 малпі́нага малпі́ных
Д. малпі́наму малпі́най малпі́наму малпі́ным
В. малпі́ны
малпі́нага		 малпі́ную малпі́нае малпі́ныя
Т. малпі́ным малпі́най
малпі́наю		 малпі́ным малпі́нымі
М. малпі́ным малпі́най малпі́ным малпі́ных

Іншыя варыянты: ма́лпіны.

Крыніцы: tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́лпіны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ма́лпіны ма́лпіная ма́лпінае ма́лпіныя
Р. ма́лпінага ма́лпінай
ма́лпінае		 ма́лпінага ма́лпіных
Д. ма́лпінаму ма́лпінай ма́лпінаму ма́лпіным
В. ма́лпіны
ма́лпінага		 ма́лпіную ма́лпінае ма́лпіныя
Т. ма́лпіным ма́лпінай
ма́лпінаю		 ма́лпіным ма́лпінымі
М. ма́лпіным ма́лпінай ма́лпіным ма́лпіных

Іншыя варыянты: малпі́ны.

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сарачы́ны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сарачы́ны сарачы́ная сарачы́нае сарачы́ныя
Р. сарачы́нага сарачы́най
сарачы́нае		 сарачы́нага сарачы́ных
Д. сарачы́наму сарачы́най сарачы́наму сарачы́ным
В. сарачы́ны (неадуш.) сарачы́ную сарачы́нае сарачы́ныя (неадуш.)
Т. сарачы́ным сарачы́най
сарачы́наю		 сарачы́ным сарачы́нымі
М. сарачы́ным сарачы́най сарачы́ным сарачы́ных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

і́хны

займеннік, прыналежны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. і́хны і́хная і́хнае і́хныя
Р. і́хнага і́хнай
і́хнае		 і́хнага і́хных
Д. і́хнаму і́хнай і́хнаму і́хным
В. і́хны (неадуш.)
і́хнага (адуш.)		 і́хную і́хнае і́хныя
Т. і́хным і́хнай
і́хнаю		 і́хным і́хнымі
М. і́хным і́хнай і́хным і́хных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сво́мы

займеннік, прыналежны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сво́мы сво́мая сво́мае сво́мыя
Р. сво́мага сво́май
сво́мае		 сво́мага сво́мых
Д. сво́маму сво́май сво́маму сво́мым
В. сво́мага (адуш.)
сво́мы (неадуш.)		 сво́мую сво́мае сво́мых
сво́мыя
Т. сво́мым сво́май
сво́маю		 сво́мым сво́мымі
М. сво́мым сво́май сво́мым сво́мых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бо́жы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да бога. Божая воля. // Уст. Створаны богам, прыналежны богу. Конскія рэбры пачалі хадзіць пад скураю, пара павярнула з шыі гэтага божага стварэння. Чорны.

•••

Божая авечка гл. авечка.

Божая іскра гл. іскра.

Божы дар гл. дар.

Кожны божы дзень гл. дзень.

Свету божага (белага) не бачыць гл. бачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Тэрыто́рыя ‘абшар, працяг зямлі’ (ТСБМ, Пятр.). Можа разглядацца як адаптаваны тэрмін з мясцовай актавай лаціны ВКЛ, параўн. лац. territorium ‘абшар, прыналежны да нейкага горада, ваколіца горада; поле, маёмасць, уладанне; рэгіён’ (Жлутка). Магчыма, пазнейшае абноўленае запазычанне праз рус. территория з франц. territoire, англ. territory, што ўзыходяць да лац. terra ‘зямля’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ве́дзьмін

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́дзьмін ве́дзьміна ве́дзьміна ве́дзьміны
Р. ве́дзьмінага ве́дзьмінай
ве́дзьмінае		 ве́дзьмінага ве́дзьміных
Д. ве́дзьмінаму ве́дзьмінай ве́дзьмінаму ве́дзьміным
В. ве́дзьмін (неадуш.)
ве́дзьмінага (адуш.)		 ве́дзьміну ве́дзьміна ве́дзьміны (неадуш.)
ве́дзьміных (адуш.)
Т. ве́дзьміным ве́дзьмінай
ве́дзьмінаю		 ве́дзьміным ве́дзьмінымі
М. ве́дзьміным ве́дзьмінай ве́дзьміным ве́дзьміных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

во́йтаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́йтаў во́йтава во́йтава во́йтавы
Р. во́йтавага во́йтавай
во́йтавае		 во́йтавага во́йтавых
Д. во́йтаваму во́йтавай во́йтаваму во́йтавым
В. во́йтаў (неадуш.)
во́йтавага (адуш.)		 во́йтаву во́йтава во́йтавы (неадуш.)
во́йтавых (адуш.)
Т. во́йтавым во́йтавай
во́йтаваю		 во́йтавым во́йтавымі
М. во́йтавым во́йтавай во́йтавым во́йтавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

во́латаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́латаў во́латава во́латава во́латавы
Р. во́латавага во́латавай
во́латавае		 во́латавага во́латавых
Д. во́латаваму во́латавай во́латаваму во́латавым
В. во́латаў (неадуш.)
во́латавага (адуш.)		 во́латаву во́латава во́латавы (неадуш.)
во́латавых (адуш.)
Т. во́латавым во́латавай
во́латаваю		 во́латавым во́латавымі
М. во́латавым во́латавай во́латавым во́латавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)