dagger

[ˈdægər]

1.

n.

1) кінжа́л -а m.

2) Print кры́жык -а m. (знак спасы́лкі)

2.

v.

1) прабіва́ць кінжа́лам

2) абазнача́ць кры́жыкам-спасы́лкай

•

- at daggers drawn

- look daggers at

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

punch

I [pʌntʃ]

1.

v.t.

1) уда́рыць кулако́м

2) па́сьвіць, гнаць (жывёлу)

2.

n.

1) уда́р кулако́м

2) informal сі́ла, эфэкты́ўнасць f.

II [pʌntʃ]

1.

v.t.

1) прабіва́ць; штэмплява́ць; заганя́ць, убіва́ць уда́рам

The train conductor punched our tickets — Канду́ктар прабі́ў на́шыя біле́ты

2) прабіва́ць (дзі́рку), дзіркава́ць

2.

n.

прабо́йнік, мы́сьлік -а m. (для прабіва́ньня дзі́рачак у ску́ры, мэта́ле); кампо́стэр -а m.

III [pʌntʃ]

n.

пу́нш -у m. (напо́й)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prong

[prɔŋ]

1.

n.

1) зуб -а m. (відэ́льца, ві́лаў)

2) ві́лы pl. only, разгалінава́ньне n. (даро́гі, струме́ньчыка)

2.

v.t.

1) прабіва́ць, прапо́рваць ві́ламі

2) падыма́ць ві́ламі (се́на), узрыхля́ць ві́ламі (зямлю́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прохва́тывать несов.

1. (пронизывать, пробирать) разг. прайма́ць, прабіра́ць;

2. (наносить глубокую, сквозную рану) прост. прайма́ць, прабіва́ць, праціна́ць;

3. безл. (о поносе), прост. прайма́ць;

4. перен. (критиковать), прост. прахо́пліваць, прахва́тваць, прабіра́ць; см. прохвати́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

slot

I [slɑ:t]

1.

n.

шчы́ліна, адту́ліна f.

to drop a coin into a slot — кі́нуць манэ́ту ў адту́ліну

2.

v.t.

прарэ́зваць або́ прабіва́ць дзі́рку

II [slɑ:t]

n.

даро́жка, сьце́жка f., сьлед зьвяра́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wybijać

wybija|ć

незак.

1. выбіваць;

2. прабіваць;

3. (манеты) чаканіць;

~ć godziny — адбіваць гадзіны;

~ć takt — адбіваць такт;

~ć klin klinem — клін клінам выганяць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дзьмуць, ‑му, ‑меш, ‑ме; ‑мём, ‑мяце; незак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Несці, гнаць струмень паветра; веяць (пра вецер). Дзьмуў лёгкі ветрык, ласкаючы твар і зганяючы спякоту. Гартны. Ноч была халаднаватая, вецер дзьмуў няроўна: і гусцеў і зменшваўся. Чорны. / у безас. ужыв. Была ўжо глыбокая восень. Дзьмула халоднымі вятрамі, напаўняла канавы дажджом. Ракітны. // безас. Цягнуць, прабіваць (пра скразняк). — Настаюць сапраўдныя халады. Вы бачыце, як дзьме праз вокны?.. Скразняк! Грамовіч.

2. З сілаю выпускаць з рота струмень паветра. Дзьмуць на агонь. □ І хлопчык стаў у дудку дзьмуць, Гамоніць дудка галасліва. Колас. Коля стаяў на каленях і дзьмуў на невялікі грудок сухіх галінак. Ставер.

•••

І ў вус (сабе) не дзьме — не звяртае ўвагі на што‑н., не турбуецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pink

I [pɪŋk]

1.

n.

1) ружо́вы ко́лер

2) гвазьдзі́к -а́ m.

3) informal вышыня́ f., верх -у m.

pink of perfection — верх даскана́ласьці

2.

adj.

1) ружо́вы

2) informal чырванава́ты, памярко́ўна радыка́льны

II [pɪŋk]

n.

прабіва́ць мячо́м або́ дзі́дай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dúrchbrechen* I

1. vt прало́мваць, прабіва́ць (адтуліну)

2. vi (s)

1) прабіва́цца (праз што-н.);

die Blüten bréchen durch кве́ткі распуска́юцца;

auf dem Eis ~ правалі́цца пад лёд; прарыва́цца

2) права́львацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dúrchkämpfen

1. vt даво́дзіць да канца́ (бітву, барацьбу);

séinen Plan ~ дабі́цца прыня́цця свайго́ пла́на

2. vi бі́цца [змага́цца] да канца́

3. ~, sich

1) прабіва́цца з бо́ем

2) прабіва́ць сабе́ даро́гу (пра ідэю)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)