заштампава́ць, ‑пую, ‑пуеш, ‑пуе; зак., што.

Паставіць штамп. Заштампаваць пісьмо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заштэмпелява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., што.

Паставіць штэмпель. Заштэмпеляваць канверт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

paling [ˈpeɪlɪŋ] n.

1. кол

2. pl. palings плот, частако́л;

erect new palings паста́віць но́вы плот

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

фідэі́зм

(фр. fidéisme, ад лац. fides = вера)

кірунак у філасофіі, які падмяняе веды рэлігіяй, імкнецца паставіць веру над розумам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прывілеява́ны, -ая, -ае.

1. Які карыстаецца прывілеямі.

Прывілеяванае саслоўе.

2. Лепшы, больш выгадны ў параўнанні з іншым.

Паставіць каго-н. у прывілеяванае становішча.

|| наз. прывілеява́насць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́клеймаваць, ‑клеймую, ‑клеймуеш, ‑клеймуе; зак., каго-што.

Паставіць кляймо, перамеціць клеймамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замаркірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Спец. Паставіць кляймо, марку, метку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышвартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Паставіць на прычал, прымацаваць швартовамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сканфу́зіць, ‑фужу, ‑фузіш, ‑фузіць; зак., каго.

Паставіць у няёмкае становішча, збянтэжыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прызначыць, назначыць; паставіць, прыставіць (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)