адча́йвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Паддавацца адчаю, траціць надзею, падаць духам. [Багуцкі:] — А вы не адчайвайцеся, пан шэф. У вас такія заваёвы! Лынькоў. [Усевалад:] — Не, я не адчайваюся, ты ж бачыш. Толькі неяк крыўдна трохі — чаму такая несправядлівасць? Мне здаецца, будучыня — гэта перш за ўсё хараство. Скрыган.

2. Рашацца, адважвацца на што‑н. смелае, рызыкоўнае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угаво́р м. разм. Zúreden n -s; Überrédung f -, -en;

не паддава́цца нія́кім угаво́рам sich durch nichts überréden [überzéugen] lássen*;

нягле́дзячы на ўсе ўгаво́ры trotz állem Zúreden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

влия́ние ср. уплы́ў, -лы́ву м.;

ока́зывать на кого́-л. влия́ние рабі́ць на каго́-не́будзь уплы́ў;

поддава́ться чьему́-л. влия́нию паддава́цца чыйму́-не́будзь уплы́ву;

по́льзоваться влия́нием карыста́цца ўплы́вам;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угаво́р, -ру м.

1. угово́р, увеща́ние ср.;

не паддава́цца нія́кім ~рам — не поддава́ться никаки́м угово́рам (увеща́ниям);

2. угово́р; соглаше́ние ср.;

дзе́йнічаць па ўгаво́ры — де́йствовать по угово́ру;

◊ у. даражэ́й за гро́шы — угово́р доро́же де́нег

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

erwéichen

1. vt размякча́ць;

sich durch Bítten ~ lássen* уступа́ць про́сьбам

2. ~, sich

1) мякчэ́ць, паддава́цца

2):

перан. змякчы́цца, памякчэ́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ілю́зія м. Illusión f -, -en; Täuschung f -, -en;

паддава́цца ілю́зіям sich Illusiónen híngeben*;

це́шыць сябе́ ілю́зіямі Illusiónen hégen;

разве́яць чые-н ілю́зіі j-n aus séinen Illusiónen réißen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

плоша́ть несов.

1. (делать оплошность) разг. рабі́ць про́мах; памыля́цца; (уступать в чём-л.) паддава́цца;

не плоша́й! не рабі́ про́маху!, не памыля́йся!, не паддава́йся!;

2. (становиться хуже) прост. станаві́цца го́ршым, слабе́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па́ніка ж. Pánik f -;

наво́дзіць па́ніку Pánik stíften [verbréiten, máchen];

паддава́цца па́ніцы in Pánik geráten*;

быць у па́ніцы von Pánik ergríffen [befállen] sein;

біржава́я па́ніка бірж. Börsenkrach m -(e)s, Börsenpanik f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

фарбава́цца

1. sich schmínken (пра твар); sich sie Haare färben (фарбаваць валасы);

2. (брудзіцца фарбай) (áb)färben vi;

3. (паддавацца фарбаванню) sich färben lassen*;

4. зал. стан gefärbt wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

супраціўля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Супрацьдзейнічаць насіллю, насільным дзеянням; адбіваць напад. Пан быў такі спалоханы, што нават не супраціўляўся, калі «Салавей» прывязваў яго да дрэва. Бядуля. [Салагуб:] — Я пачаў супраціўляцца, штурхаць .. [паліцыянтаў] рукамі ад сябе і крычаць. Машара. Немцаў выбілі яшчэ толькі з першай лініі, а на другой яны ўпарта супраціўляліся і вялі агонь амаль бесперапынна. Кулакоўскі. // Супрацьдзейнічаць уплыву, уздзеянню каго‑, чаго‑н.; не падпарадкоўвацца каму‑, чаму‑н., не згаджацца на што‑н. Толя, які даўно прывык да бацькоўскіх загадаў старога, больш не супраціўляўся. Брыль. Васіль Дзяцел імкнецца адасобіцца ад эпохі, супраціўляецца жыццю ўпарта, рашуча, да знямогі, але ўсё дарэмна. «Полымя». // Не паддавацца якому‑н. стану, пачуццю, змагацца з якім‑н. станам, пачуццём. Супраціўляцца хваробе. □ Бацькавы вочы пры цьмяным святле лямпы здаліся мне вузенькімі-вузенькімі. Іх мружыў сон, але яны супраціўляліся яму. Сабаленка. Радаваўся [Андрыян Цітавіч], як юнак, свайму пачуццю, але, скрыгочучы зубамі, хаваючы ўсё ў сабе, супраціўляўся яму... Марціновіч.

2. Не паддавацца знешняму фізічнаму ўздзеянню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)