indistinct

[,ɪndɪˈstɪŋkt]

adj.

невыра́зны, няя́сны (зды́мак)

an indistinct speech — невыра́знае вымаўле́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нягі́бкі, ‑ая, ‑ае.

1. Няздольны лёгка гнуцца, згінацца; пруткі. Нягібкі дрот. Нягібкае вецце. // перан. Бедны на адценні, невыразны (пра голас, мову і пад.).

2. перан. Які няўмела, марудна рэагуе на пэўныя абставіны, умовы. Нягібкі розум. Нягібкая палітыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нягу́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Ціхі, слаба чутны. Пачуецца нягучны голас, — пачуецца і сціхне. Багдановіч. [Машына] бегла хутка — матор аднастайна цягнуў сваю нягучную песню. Грамовіч.

2. Які не мае належнага гучання; невыразны. Канстанцін Міхайлавіч паказвае недакладныя выразы, нягучныя радкі. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

shadowy [ˈʃædəʊi] adj.

1. цяні́сты, заце́нены;

shadowy woods цяні́стыя лясы́

2.перан. няя́сны, невыра́зны, цьмя́ны;

the shadowy past тума́ннае міну́лае

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

cloudy

[ˈklaʊdi]

adj. -dier, -diest

1) хма́рны, пахму́рны

a cloudy sky — хма́рнае не́ба

a cloudy day — пахму́рны дзень

2) затума́нены, му́тны, каламу́тны

3) цёмны, невыра́зны

4) змро́чны, невыра́зны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

няя́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Які невыразна, дрэнна відаць, не вылучаецца сваімі контурамі. На тым беразе паказаліся дзве няясныя постаці. Колас.

2. Які ледзь чуваць; невыразны. У адну з хвілін, калі Міхаіл на момант скіраваў увагу на правага свайго суседа, спераду раптам пачуўся няясны шум і ўсплёск вады. Краўчанка. Не, не зман. Музыка. Плаўныя няясныя гукі музыкі. Мелодыю не вызначыш, але гэта — музыка. Ермаловіч.

3. Не зусім зразумелы; невыразны. Толю агарнула нейкае няяснае пачуццё смутку і радаснай надзеі. Якімовіч. Словы Лапціна былі поўны няясных намёкаў, ад іх непрыемна застукала сэрца, і Каваль заспяшаўся. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

inarticulate

[,ɪnɑ:rˈtɪkjələt]

adj.

1) невыра́зны, няўця́мны

2) няздо́льны выка́звацца

3) Zool. нясучле́нены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

toneless

[ˈtoʊnləs]

adj.

1) манато́нны, без інтана́цыі

2) невыра́зны; бяско́лерны

3) бязгу́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

undefined

[,ʌndɪˈfaɪnd]

adj.

1) неазна́чаны; нявы́значаны, неўсталява́ны; нерастлума́чаны

2) няпэ́ўны; невыра́зны, няя́сны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

канцыля́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да канцылярыі, належыць ёй. Канцылярскія справы. Канцылярскі работнік. Канцылярскія тавары. // Характэрны, уласцівы канцылярыі. Канцылярская валакіта. // Сухі, невыразны, насычаны словамі, характэрнымі для мовы дзедавых папер (пра стыль, мову). Канцылярскі стыль.

•••

Канцылярскі почырк гл. почырк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)