непринуждённый

1. (естественный) натура́льны; (простой) про́сты; нязму́шаны;

2. (слишком свободный) (зана́дта) во́льны; (слишком развязный) бесцырымо́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rubber​1 [ˈrʌbə] n.

1. рызі́на; каўчу́к;

natural rubber натура́льны каўчу́к

2. гу́мка

3. pl. rubbers галёшы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ingenuous

[ɪnˈdʒenjuəs]

adj.

1) адкры́ты, шчы́ры

2) про́сты; натура́льны; няві́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Секс ‘усё тое, што адносіцца да палавога жыцця’. Запазычана з англ. sex ‘полавая схільнасць’, sexy ‘сексуальна заклапочаны’, першапачаткова значыла ‘натуральны пол’, што з лац. sexus ‘пол’, роднаснага secāre ‘рэзаць, дзяліць’, г. зн. ‘частка, падзел’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

down-to-earth

[,daʊntuˈɜ:rӨ]

adj.

1) практы́чны

2) натура́льны, про́сты, шчы́ры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unforced

[ʌnˈfɔrst]

adj.

1) непрыму́шаны, нязму́шаны; ахво́чы

2) натура́льны; адво́льны, спанта́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

naturalny

naturaln|y

натуральны; прыродны;

przyrost ~y — натуральны прырост;

bogactwa ~e — прыродныя багацці;

kwiaty ~e — жывыя кветкі;

jedwab ~y — натуральны шоўк;

~ej wielkości — у натуральную велічыню;

dobór ~y біял. натуральны адбор;

dziecko ~e — пазашлюбнае дзіця;

umrzeć śmiercią ~ą — памерці сваёй смерцю;

historia ~a — прыродазнаўства

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przyrost, ~u

м. прырост, прырашчэнне;

przyrost naturalny — натуральны прырост

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВАДАЦЁК,

водны паток, які цячэ ў напрамку нахілу зямной паверхні па рэчышчы паміж выразнымі берагамі. Бывае натуральны (рака, ручай) і штучны (канал), пастаянны (цячэнне круглы год) і часовы (перасыхае, прамярзае).

т. 3, с. 436

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АДБО́Р у біялогіі,

працэс дыферэнцыраванага ўзнаўлення генатыпаў у папуляцыі; вядучы фактар эвалюцыі. Дзейнічае на фоне генатыпічнай зменлівасці. Адрозніваюць адбор у прыродзе — натуральны адбор і адбор, які праводзіцца чалавекам, — штучны адбор.

т. 1, с. 97

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)