The inspector visited the factory — Інспэ́ктар агле́дзеў фа́брыку
3) спасьці́гнуць, напатка́ць
He was visited by misfortune — Яго́ спасьці́гла няшча́сьце
2.
n.
1) наве́даньне; візы́т -у m.
to pay or make a visit — наве́даць каго́; зрабі́ць візы́т
2) гасьціна f.
to be on a visit — гасьці́ць, гасьцява́ць у каго́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
visit2[ˈvɪzɪt]v.
1.наве́дваць, адве́дваць; захо́дзіць (да каго-н.); хадзі́ць, е́здзіць, быва́ць;
visit foreign countriesе́здзіць за мяжу́;
I hope to visit London. Я спадзяюся пабываць у Лондане;
go visiting хадзі́ць у го́сці;
I’m just visiting here. Я тут праездам;
visit (with)AmE гасці́ць, гасцява́ць; спыня́цца, часо́ва знахо́дзіцца (у каго-н.);
This is a place never visited by the sun. Гэта месца, куды ніколі не заглядвае сонца.
2. знаёміцца. агляда́ць;
visit a new housing project знаёміцца з но́вым будаўні́чым прае́ктам
3.AmE(with) пагавары́ць, пабала́каць (з кім-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ánsprechen*
1.vt
1) звярта́цца (да каго-н.), пачына́ць размо́ву, загаво́рваць (з кім-н.)
2) (um A) прасі́ць (чаго-н.)
3) падаба́цца;
das spricht ihn nicht an гэ́та яму́ не падаба́ецца
2.vi:
bei j-m ~наве́дваць каго́-н.;
bei éinem Mädchen ~ рабі́ць прапано́ву дзяўчы́не
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
быва́ць
1. (наведваць) besúchen vt, verkéhren vi (укаго-н. bei D);
быва́ць у сябро́ў bei Fréunden verkéhren;
2. (знаходзіцца) sein*vi (s), sich befínden*;
3. (здарацца) vórkommen*vi (s); geschéhen*vi (s), sich eréignen;
быва́е, што… es kommt vor, dass…;
цу́даў не быва́е Wúnder gibt es nicht;
чаго то́лькі не быва́е! was es nicht álles gibt!;
як ні ў чым не быва́ла als ob nichts geschéhen [gewésen] wäre
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
zachodzić
zachodz|ić
незак.
1. заходзіць;
~ić z boku (od tyłu) — заходзіць, падыходзіць збоку (ззаду);
2. заходзіць; наведваць;
3.czym пакрывацца; зацягвацца;
4. адбывацца; здарацца; узнікаць;
~ą wypadki — здараюцца аварыі;
~i pytanie — узнікае пытанне;
~i różnica — ёсць розніца;
nie ~i potrzeba — няма патрэбы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
е́здзіць, езджу, ездзіш, ездзіць; незак.
1. Тое, што і ехаць (у 1 знач.), з той розніцай што «ездзіць» азначае дзеянне, якое паўтараецца ў розных напрамках. Ездзіць у горад. Ездзіць на машыне. □ Дзед Астап ездзіў часам з другімі партызанамі на разведку.Лынькоў.Костусь ездзіў, хадзіў, клапаціўся: жніво ішло, а рукамі, відаць было, нічога зрабіць нельга будзе.Чорны.// Бываць дзе‑н., наведваць каго‑, што‑н. (карыстаючыся транспартам). Яшчэ казаў мой прадзед у свой час, Што будуць ездзіць к нам не за пянькою, А каб вучыцца мудрасці у нас.Прыходзька.— Я так марыў увесь час, што мы будзем жыць суседзямі. У нядзелю мы ездзілі б адзін да аднаго ў госці...Шамякін.
2. Умець карыстацца якім‑н. сродкам перамяшчэння. Умела ездзіць на матацыкле.//Разм. Катацца на каньках, лыжах.
3.перан.Разм. Рухацца, соўгацца па чым‑н. Стары сядзеў неспакойна, круціўся, ездзіў па лаве.Мележ.
4.Разм. Быць, працаваць кім‑н. (пра некаторыя прафесіі). Вася ў дальніх паяздах ездзіць правадніком.Ракітны.
•••
Ездзіць вярхомнакім — мець уладу над кім‑н.
Ездзіць начыёйспіне, начыімкарку — выкарыстоўваць каго‑н. у сваіх інтарэсах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прымусіць упасці; абярнуць. Паваліў вецер плот. □ Накінуліся жа[ў]неры на дзеда Талаша і пачалі яго валтузіць, стараючыся паваліць старога.Колас.Вецер шалёна налятаў на дрэвы, нібы намагаючы паваліць іх з разгону.Лынькоў.//безас. Прымусіць нахіліцца, нахіліць. Пры віражы самалёта пасажыраў паваліла набок.//Разм. Высечы, спілаваць (пра лес, дрэвы і пад.). [Буднік:] — Дзялянка вялікая, хаця б да вясны ўправіліся паваліць.Ермаловіч.
павалі́ць2, ‑валіць; зак.
Пайсці натоўпам, патокам. Адчыніліся дзверы, і ўслед за гарманістам у клуб з прыпеўкамі, гоманам і смехам паваліла моладзь.Дуброўскі.Нарэшце скончылася першая змена, і рабочы люд паваліў з цэхаў у прахадную.Сабаленка.// Пачаць часта хадзіць куды‑н., наведваць каго‑н. з якой‑н. мэтай — пра многіх. Да Настасі Палікарпаўны павалілі заказчыцы ажно з другога канца горада.Шахавец.// Пачаць ісці густой масай (пра снег, дым і пад.). На хату з пячуркі паваліла густая пара.Галавач.Паваліў мяккі ціхі снег, і чарнату вечара як бы хто прафастрыгаваў белымі ніткамі.Сабаленка.
павалі́ць3, ‑валю, ‑валіш, ‑валіць; зак., што.
1. Зваліць усё, многае (шэрсць, воўну). Паваліць усю воўну.
2. і без дап. Валіць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
pay2[peɪ]v.(paid)
1. плаці́ць;
pay in advance/in full/in installments плаці́ць упе́рад/по́ўнасцю/у растэрміно́ўку
2. акупля́цца, быць вы́гадным;
it pays to advertise рэкла́ма заўсёды акупля́ецца;
pay a call on/a visit to нано́сіць візі́т, наве́дваць;
pay a compliment рабі́ць кампліме́нт
♦
pay attention to звярта́ць ува́гу (на);
pay one’s respects выка́зваць паша́ну
pay back[ˌpeɪˈbæk]phr. v.
1. вярну́ць, адда́ць (грошы)
2. адплаці́ць;
I’ll pay you back for this. Я адплачу вам за гэта.
pay off[ˌpeɪˈɒf]phr. v.
1. выпло́чваць (пазыку)
2. разлічы́ць (звольніць)
3. акупля́цца
pay out[ˌpeɪˈaʊt]phr. v. выпло́чваць
pay up[ˌpeɪˈʌp]phr. v. заплаці́ць, разлічы́цца ца́лкам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
resort
[rɪˈzɔrt]1.
v.i.
1) быва́ць, наве́дваць, хадзі́ць, е́зьдзіць
Many people resort to the beaches in hot weather — Шмат людзе́й е́зьдзіць на пля́жы ў гара́чае надво́р’е
2) зьвярта́цца, ужыва́ць
to resort to violence — ужы́ць гва́лт
2.
n.
1) наве́дваньне n.
A park is a place of popular resort in good weather — У паго́ду парк — папуля́рнае ме́сца для наве́дваньня
2) ме́сца адпачы́нку
summer resort — ле́тні куро́рт
3) ужыва́ньне
the resort to force — ужыцьцё сі́лы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
attend[əˈtend]v.
1. прысу́тнічаць, быць; наве́дваць (пра мітынг, канцэрт, сход, цырымонію і да т.n.);
The meeting will be well attended. На сходзе будзе шмат людзей;
Our children attend the same school. Нашы дзеці ходзяць у адну школу.
2. (to)fml быць ува́жлівым;
He hadn’t been attending during the lesson. Ён не быў уважлівым на ўроку.
3. (to) ру́піцца, дбаць;
attend to the education of one’s children дбаць пра адука́цыю сваі́х дзяце́й
4. дагляда́ць (хворага);
Two nurses attended to his needs constantly. Дзве медсястры ўвесь час даглядалі яго.
5.fml суправаджа́ць;
The President was attended by several members of the staff. Прэзідэнта суправаджалі некалькі чалавек з яго каманды.