Пакрыць якую‑н. паверхню пушыстым слоем (пра мароз, снег і пад.). Падвойныя шыбы ў вокнах запушыў мароз.Пестрак.Дрэў бухматае голле Замяла, запушыла — Рунь зялёную ў полі Абрусам накрыла [зіма].Броўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗЮ́ЗЯ,
у бел.нар. міфалогіі бажаство — увасабленне холаду. З. ўяўлялі ў выглядзе лысага барадатага дзеда ў расхлістаным кажусе, які босы хадзіў па снезе. Паводле павер’яў, ён узнімаў завіруху, мяцеліцу, выклікаў сцюжу. Прымхлівыя людзі лічылі, што ў моцны мароз З. біў доўбняй па дрэвах і бярвенні, якія ад гэтага трашчалі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Трэ́скацень (трэ́скоцень) ‘траскучы мароз’ (ТС, ЛМТ). Параўн. укр.трі́скутин ‘трэск, моцны мароз’. Да трэск, трыску́ць (гл.), параўн. іншыя характэрныя назвы марозу: лютун, сквярун, прагун (Вушац. сл.), рыпоцень, скемоцень, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
shudder1[ˈʃʌdə]n. дры́жыкі, уздры́г;
It gave me the shudders. У мяне мароз па скуры пайшоў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
галару́ч, прысл.
Разм. Без рукавіц, з голымі рукамі. Не ідзі на мароз галаруч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пачы́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Чыркаць некаторы час. Мароз пачыркаў запалкай, папыхкаў.Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
траску́чыпрям., перен. треску́чий;
т. маро́з — треску́чий моро́з;
~чыя фра́зы — треску́чие фра́зы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лю́тыI gráusam, grímmig; wild (драпежны);
лю́ты маро́з grímmige Kälte
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
spooky[ˈspu:ki]adj.infml стра́шны; баязлівы́;
That was a spooky film. Ад таго фільма мароз па скуры пайшоў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)