ЛІСТАЦЕ́ЛЫ,
сямейства насякомых
Даўж. да 12,5
А.В.Дзерункоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛІСТАЦЕ́ЛЫ,
сямейства насякомых
Даўж. да 12,5
А.В.Дзерункоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВІ́РУСНЫЯ ХВАРО́БЫ РАСЛІ́Н,
інфекцыйныя хваробы, якія выклікаюцца фітапатагеннымі вірусамі. Пашкоджваюць кветкавыя расліны, хвойныя, папарацепадобныя, водарасці, грыбы. Прычыняюць
Літ.:
Амбросов А.Л. Вирусные болезни картофеля и меры борьбы с ними.
Дубоносов Т.С., Панарин И.В., Каневчева И.С. Вирусные болезни злаков.
Власов Ю.И. Вирусные и микоплазменные болезни растений.
Блоцкая Ж.В. Вирусные болезни картофеля.
Ж.В.Блоцкая.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бало́тнікавыя, ‑ых.
Сямейства раслін, пераважна аднагадовых траў з лістамі, якія цалкам знаходзяцца ў вадзе, або маюць, акрамя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
назрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Сарваць многа чаго‑н.
2. Рэзкім рухам адарваць, сцягнуць вялікую колькасць чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГЕЛЬМІНТАСПАРЫЁЗЫ,
хваробы раслін, якія выклікаюцца грыбамі роду гельмінтаспорый. Часцей пашкоджваюць збожжавыя і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАКАІ́НАВЫ КУСТ,
кветкавая расліна
Вечназялёны куст
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
рамулярыёз
(ад рамулярыя)
белая плямістасць
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эпідэ́рміс, ‑а,
1. Знешні, паверхневы слой скуры жывёл і чалавека, які складаецца з эпітэлію.
2. Покрыўная тканка
[Ад грэч. epi — на, над і dérma — скура.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насу́нуць, -су́ну, -су́неш, -су́не; -су́нь; -су́нуты;
1. чаго. Нассоўваць у адно месца нейкую колькасць чаго
2. што. Закрыць, засланіць чым
3. што. Надзець, уссунуць на што
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
панацярэ́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Высякаючы, нацерабіць многа чаго‑н.
2. Ачысціць ад
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)