ПРАДЗІ́ЛЬНЫЯ КУЛЬТУ́РЫ,
с.-г. расліны, якія вырошчваюць для атрымання валокнаў. Належаць да розных сям., вырошчваюць ва ўмераных, субтрапічных і трапічных зонах. Валокны ўтвараюцца ў сцёблах (лён, каноплі і інш. лубяныя культуры), у лісці (тэкст. агава — сізаль, тэкст. банан — абака), на насенні (бавоўнік), у пладах (какосавая пальма). Колькасць валакна ў П.к.: лён-даўгунец 20—28%, каноплі да 25%, джут 20—25%, бавоўна-сырэц 25—40%. Валокны П.к. — сыравіна для тэкст. і інш. прам-сці, з іх вырабляюць тканіны, трыкатаж, дываны, ніткі, вату, канаты, вяроўкі і інш. Выкарыстоўваюцца пабочныя прадукты вытв-сці валокнаў (алей, макуха, кастрыца і інш.). П.к. вырошчваюць ва ўсіх земляробчых раёнах свету, найб. плошчу займаюць бавоўнік, джут, каноплі, лён. На Беларусі культывуюць лён-даўгунец (у 2000 пасяўная плошча 78,8 тыс. га).
П.М.Сяргееў.
т. 12, с. 536
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
зязю́ля, -і, мн. -і, -зю́ль, ж.
Лясная пералётная птушка, якая звычайна не ўе гнязда і кладзе яйкі ў чужыя гнёзды.
|| прым. зязю́лін, -а, -ы.
З. лён (назва расліны сямейства гваздзіковых; куколь).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ліно́н
(фр. linon, ад lin <лац. linum = лён)
тонкая льняная выбеленая тканіна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вы́мачыць сов., в разн. знач. вы́мочить;
дождж ~чыў зямлю́ — дождь вы́мочил зе́млю;
в. лён — вы́мочить лён;
в. селядзе́ц — вы́мочить селёдку
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мачы́ць несов., в разн. знач. мочи́ть;
дождж мо́чыць зямлю́ — дождь мо́чит зе́млю;
м. лён — мочи́ть лён;
м. я́блыкі — мочи́ть я́блоки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перапрацава́ць сов., в разн. знач. перерабо́тать;
п. лён — перерабо́тать лён;
п. арты́кул — перерабо́тать статью́;
п. тры гадзі́ны — перерабо́тать три часа́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адтрапа́ць, ‑траплю, ‑трэплеш, ‑трэпле; зак.
1. Трэплючы, ачысціць ад кастрыцы. Змяла ў мяльніцы я лён, Адтрапала лён траплом, — Засвяціў, як цудны сон, Лён шаўковым валакном. Купала.
2. Перастаць займацца трапаннем; скончыць трапанне. — Ай, дзеткі, — сказала [Стэфа]. — Я ўжо сваё і адцерла і адтрапала. Чарнышэвіч.
3. Разм. Прайсці пехатою. Адтрапаць трыццаць кіламетраў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мачы́льня, ‑і, ж.
Месца, дзе мочаць лён, каноплі і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мачы́льшчык, ‑а, м.
Той, хто мочыць лён, каноплі і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мя́льня, ‑і, ж.
Памяшканне, дзе мнуць (лён, каноплі і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)