klucz

м.

1. ключ;

dziurka od ~a — замочная шчыліна;

zamknąć na klucz — замкнуць на ключ;

trzymać pod ~em — трымаць пад замком;

klucz do nakrętek — гаечны ключ;

2. чарада;

klucz żurawi — ключ (чарада) жураўлёў;

3. ключ, код;

klucz szyfrowy — ключ шыфру;

4. вызначальнік;

klucz botaniczny — вызначальнік раслін;

5. уст. маёнтак, які складаецца з шэрагу вёсак і фальваркаў;

klucz wiolinowy муз. скрыпічны ключ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прашука́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Шукаць некаторы час. [Штольц:] Адкуль у вас мой ключ ад склепа? Я ранне ўсё яго дарэмна прашукаў. Клімковіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кроква, ключ

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

Náchschlüssel m -s, -s адмы́чка, дадатко́вы ключ

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дарабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць; -ро́блены; зак., што.

1. Скончыць, завяршыць работу, давесці да патрэбнага ўзроўню.

Д. справы.

Д. праект забудовы.

2. Зрабіць дадаткова, прырабіць што-н. да чаго-н.

Д. ключ.

Д. ножку да стала.

|| незак. дарабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. даро́бка, -і, ДМ -бцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

АЎТАКЛА́Ў (ад аўта... + лац. clavis ключ),

герметычны апарат для правядзення розных працэсаў пад ціскам (большым за атмасферны) і пры награванні. Выкарыстоўваецца ў хім. прам-сці, гідраметалургіі, вытв-сці буд матэрыялаў, харч. прам-сці, медыцыне.

т. 2, с. 110

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

незамкнёны

1. (на ключ) неза́мкнутый, неза́пертый;

2. неза́мкнутый;

1, 2 см. незамкнёны 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

клавіцытэ́рыюм

(ад лац. clavis = ключ + гр. kithara = кіфара)

клавесін з размешчаным вертыкальна корпусам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

развадны́, ‑ая, ‑ое.

1. Які прызначаецца, служыць для разводкі (у 1 знач.). Развадны ключ (для разводкі пілы).

2. Такі, які можна развесці (у 2 знач.). Развадны мост.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завадны́, ‑ая, ‑ое.

1. Які прыходзіцца ў рух заводам ​2 (у 3 знач.). Завадная лялька.

2. Які служыць для заводу ​2 (у 1 знач.). Завадная ручка. Завадны ключ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)