Гарэ́ лы 1 «Горѣлаго шелига не стоишь» (Нас. ). Насовіч мяркуе, што гарэ́ лы ў гэтым сэнсе мае сувязь з гале́ лы ’шелег (манета)’, гл.
Гарэ́ лы 2 карычневы , руды’ (Сл. паўн.-зах. ). Па паходжанню метафара: ’абгарэлы’ — ’абгарэлы, карычневы ’ — ’карычневы ’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ка́ вавы , ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для кавы (у 2 знач.). Кававы сервіз. // Кававыя цукеркі.
2. Колеру кавы, цёмна-карычневы .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зяле́ на-...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач. :
1) зялёны (у 1 знач. ), з зялёным адценнем, напр. : зялёна-блакітны, зялёна-буры, зялёна-жоўты, зялёна-карычневы ;
2) зялёны (у 1 знач. ), у спалучэнні з іншым асобным колерам, напр. : зялёна-белы, зялёна-чырвоны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
КІРУ́ ШЧАНКА (Сяргей Іванавіч) (н. 31.1.1951, г. Чыта, Расія),
бел. жывапісец. Скончыў Бел. тэатр. -маст. ін-т (1977). Творчасць адметная шматзначнасцю вобразаў, стварэннем ілюзіі незавершанасці дзеі, абстрактна-каларыстычнымі пошукамі. Сярод твораў: карціны «Сонечнае зацьменне» (1988), «Якія збіраюць расу», «Тайная вячэра» (абедзве 1995), «Прасветы» (1996), «Падзенне», «Зямля бяжыць» (абедзве 1997), пейзажы «Месяцовы шлях (Начная дарога)» (1982), «Мінск», «Петрапаўлаўская царква», «На малочным возеры» (абодва 1983), партрэты маці (1977), мастачкі Т.Сакаловай (1978), «Нацюрморт з чашамі» (1991), «Карычневы нацюрморт», «Нацюрморт з гранатамі і грушамі» (абодва 1992), «Блакітны і карычневы » (1993) і інш.
М.М.Паграноўскі .
С.Кірушчанка . Прасветы. 1996.
т. 8, с. 282
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Кірпі́ чны ’карычневы ’ (Мат. Гом. ). Гл. кірпіч .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПАПЛАВО́ К , таўкачык (Amanitopsis),
род шапкавых базідыяльных грыбоў сям. мухаморавых. Некалькі відаў, якія адрозніваюцца колерам шапкі. Пашыраны ў Зах. Еўропе, Амерыцы, Афрыцы, Аўстраліі. На Беларусі 3 віды і 1 разнавіднасць. Трапляюцца ў светлых лясах, на ўзлесках, на глебе сярод травы з чэрв. па вер. П.: беласнежны (A. nivalis), жоўта-карычневы (A. fulva), шэры (A. vaginata).
Пладовае цела — шапка на ножцы дыяметрам 3—9 см з гафрыраваным краем, у маладога грыба — званочкападобная, потым плоская, ад белай да карычневай, з рэшткамі агульнага пакрывала. Пласцінкі свабодныя, белыя, шырокія. Ножка даўж. 7—20 см , белая, полая, каля асновы з шырокай тоўстай вольвай (похвай). Споравы парашок белы. Ядомыя. Мікарызаўтваральнікі.
Паплавок : 1 — шэры; 2 — жоўта-карычневы .
т. 12, с. 65
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
tan 1 [tæn] n.
1. рудава́ та-кары́ чневы ко́ лер
2. зага́ р;
get a good tan до́ бра загарэ́ ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Му́ ры , му́ рэнькі ’светла-карычневы ’ (ТС ). Да мурава́ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бэж
(польск. beż, ад фр. beige)
светла-карычневы з жаўтаватым адценнем колер.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кра́ пка , ‑і, Д М ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.
Разм. Тое, што і крапіна. На сіні званочак за дарогай сеў мятлік — карычневы , з белымі крапкамі на крыльцах. Савіцкі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
