Вымяра́льнік (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вымяра́льнік (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вясе́лячы (газ) ’закіс азоту, які ап’яняе чалавека’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вага́льны (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вако́льнасць. У выразе «без дальніх вакольнасцей» (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Адбы́тніца ’марнатраўніца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паскара́льнік ’прыстасаванне для павелічэння руху, працэсу’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́сьбіска ’паша’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мяккун ’малюск’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мадзя́ркаць ’лаяць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Малача́р, молоча́р ’малакавоз’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)