kalt
1.
~es Blut bewáhren
das lässt mich ~ гэ́та мяне́ не хвалю́е
2.
es läuft mir ~ über den Rücken мяне́ маро́з па ску́ры дзярэ́;
~ bleiben
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kalt
1.
~es Blut bewáhren
das lässt mich ~ гэ́та мяне́ не хвалю́е
2.
es läuft mir ~ über den Rücken мяне́ маро́з па ску́ры дзярэ́;
~ bleiben
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
бу́ква лі́тара, -ры
строчна́я бу́ква мала́я лі́тара;
прописна́я бу́ква вялі́кая лі́тара;
◊
бу́ква в бу́кву лі́тара ў лі́тару;
бу́ква зако́на лі́тара зако́ну;
остава́ться мёртвой бу́квой
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
persist
1. (in, with) упа́рціцца, упіра́цца;
2.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Gléichmut
~ bewáhren
aus dem ~ wérfen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bléiben
1)
am Lében ~
2)
er bleibt mein Freund ён застае́цца маі́м ся́брам;
er bleibt sich ímmer gleich ён заўсёды ве́рны сабе́
3) (bei
bei séiner Méinung ~
bei der Sáche ~ не адхіля́цца ад тэ́мы;
ich bléibe dabéi я насто́йваю на гэ́тым;
es bleibt dabéi! так вы́рашана!, так таму́ і быць!;
wo bleibt er? дзе гэ́та ён (цяга́ецца)?;
bléibe rúhig! будзь спако́йны!;
in Kontákt ~ захо́ўваць канта́кт;
~ lássen
er sóllte das ~ lássen ён не паві́нен быў гэ́тага рабі́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
náchbleiben
1) адстава́ць
2)
er músste im Büró ~ яму́ прыйшло́ся заста́цца ў о́фісе
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
cling
v. clung, clinging
1) прыліпа́ць, прычапля́цца, прыстава́ць
2) трыма́цца, быць ве́рным
3) хілі́цца, тулі́цца да каго́
4) чапля́цца; мо́цна трыма́цца чаго́, лі́пнуць
5)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
адча́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць;
1.
2. Адплысці ад берага (аб суднах, лодках і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́збука, ‑і,
1. Сукупнасць літар якой‑н. пісьменнасці, размешчаных у пэўным парадку; алфавіт.
2. Вучэбны дапаможнік для пачатковага навучання грамаце; буквар.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)