Дакла́дчыца ’дакладчыца’ (БРС). Запазычанне з рус. докла́дчица ’тс’. Параўн. дакла́дчык (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Даліка́тнець (БРС, Нас.). Магчыма, запазычанне з польск. delikatnieć ’тс’ (да delikatny).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Барахо́лка. Запазычанне з рус. барахо́лка (дзе з’яўляецца вытворным ад барахло́, гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кроць ’раз’ (Нас.). Запазычанне з польск. kroć ’тс’ (Кюнэ, Poln., 68).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Е́нза ’які любіць укалоць, задзірака’ (Нас.). Запазычанне з польск. jędza ’ведзьма’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пуштэ́нт ’камень, якім націраюць боты для глянцу’ (Бяльк.). Запазычанне, крыніца невядомая.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Бішко́кт ’бісквіты’ (Нас.). Запазычанне з польск. biszkokt ’тс’ (< лац., гл. Брукнер, 28).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вазаблада́ць ’авалодаць’ (Нас.). Па фанетычных і марфалагічных прыкметах — запазычанне з ц.-слав.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Выдзе́лываць ’рабіць, выконваць’ (Бяльк.); ’вымазвацца, пэцкацца’; ’вырабляць’ (Юрч.). Запазычанне з рус. выде́лывать.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вымо́ўнасць ’вобразнасць, дар слова’ (Гарэц., Др.-Падб.). Запазычанне з польск. wymowność ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)