незгаса́льны únauslöschlich; nie (v)erlöschend;

незгаса́льнае жада́нне der séhnliche Wunsch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dezyderat, ~u

м. патрабаванне; жаданне, пажаданне; прапанова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

earnest​2 [ˈɜ:nɪst] adj.

1. сур’ёзны; рашу́чы

2. шчы́ры;

an earnest wish шчы́рае жада́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

insatiable [ɪnˈseɪʃəbl] adj. ненасы́тны; пра́гны;

insatiable appetite ненасы́тны апеты́т;

insatiable desire няўто́льнае жада́нне, пра́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

yearning [ˈjɜ:nɪŋ] n. (for)

1. мо́цнае жада́нне, пра́га

2. туга́, журба́ (па чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

незадаво́лены

1. неудовлетворённый;

~нае жада́нне — неудовлетворённое жела́ние;

2. неудовлетворённый, недово́льный;

н. чалаве́к — неудовлетворённый (недово́льный) челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

та́йный та́йны, тае́мны, патае́мны;

та́йное голосова́ние та́йнае галасава́нне;

та́йное жела́ние та́йнае (патае́мнае, тае́мнае) жада́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Verlángen n -s, -

1) жада́нне, патрабава́нне;

~ nach (D) патрэ́ба (у чым-н.);

auf ~ па запатрабава́нню

2) туга́, мо́цнае жада́нне;

j-s ~ stíllen задаво́ліць чыё-н. жада́нне [патра́баванне]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ВО́ТУМ (ад лац. votum жаданне, воля),

рашэнне, меркаванне, выказанае галасаваннем. У парламентах некаторых краін найб. пашырана галасаванне аб давер’і (вотум давер’я) або недавер’і (вотум недавер’я) ураду. Паводле заканадаўства гэтых краін пры неатрыманні ўрадам вотуму давер’я ён выходзіць у адстаўку або кіраўнік дзяржавы распускае парламент і прызначае датэрміновыя парламенцкія выбары. У некаторых зах. краінах існуе плюральны вотум — права выбаршчыка карыстацца некалькімі галасамі ў залежнасці ад цэнзаў выбарчых.

т. 4, с. 278

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дабраво́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць дабравольнага, уласнае жаданне як стымул да якога‑н. дзеяння. Аб’яднацца на прынцыпах дабравольнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)