першапрасто́льны, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які з’яўляецца самым старажытным стольным горадам, сталіцай. // у знач. наз. першапрасто́льная, ‑ай, ж. Ужываецца замест уласнага імя Масква. [Грыбаў:] Кожны афіцэр, у якім яшчэ жыве сумленне, абавязаны, не марудзячы ні хвіліны, кінуцца ратаваць.. [Маскву]! Рассекчы брудную лапу, што душыць святую, першапрастольную нашу! Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

repress

[rɪˈpres]

v.t.

1) стры́мваць (сьлёзы, ка́шаль)

2) душы́ць

The dictator repressed the revolt — Дыкта́тар здушы́ў бунт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Тлумі́цца ’тлець’ (ТС). Няясна; хутчэй за ўсё, да тлуміць ’прыгнятаць, стрымліваць, заглушаць’ (гл.), што адпавядае зыходнай семантыцы ’душыць; таўчыся’, характэрнай для асновы *telm‑/*tolm‑/*tъlm‑ (Куркіна, Этимология–1983, 25), параўн. польск. dym tłumi ’ідзе клубамі, клубіцца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

забіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

1. Незак. да забіць ​1.

2. без дап. Пападаць, пранікаць (пра струмені вады, пыл, снег і пад.). З боку двара.. ляпілася некалькі дашчаных сенцаў. Вузкія, абшытыя знадворку стужкамі бляхі, каб не забіваў дождж, яны стаялі радком. Ракітны.

3. Душыць, мучыць (пра кашаль). Кашаль забівае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

◎ Пачавец́ь ’раздавіць’ (нараўл., Мат. Гом.), папабіць ’паціснуць, падушыць’ (свісл., Сцяшк. Сл.). Да na‑ і + павіць, параўн. драг. павэтэ ’ціснуць’, беласт. павіті ’душыць, забіваць’, ’моцна біць’, укр. навити ’давіць, мяць’, якія з’яўляюцца старым балтызмам, параўн. літ. čiaupti ’сціскаць (губы)’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

тапта́ць, тапчу́, то́пчаш, то́пча; тапчы́; тапта́ны; незак.

1. каго-што. Прымінаць нагамі, ходзячы па чым-н.

Т. траву.

2. каго. Наязджаючы канём, збіваць з ног, душыць, калечыць.

3. што. Ступаючы, пэцкаць нагамі (разм.).

Т. падлогу.

4. што. Збіваць, зношваць абутак.

Т. боты.

5. перан., што. Пагарджаючы, груба зневажаць, абражаць.

Т. чалавечую годнасць.

|| зак. патапта́ць, -тапчу́, -то́пчаш, -то́пча; -тапчы́; -тапта́ны (да 1—3 знач.) і стапта́ць, стапчу́, сто́пчаш, сто́пча; стапчы́; стапта́ны (да 4 знач.).

|| наз. тапта́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

stifle

[ˈstaɪfəl]

1.

v., -fled, -fling v.t.

1) душы́ць, не дазваля́ць ды́хаць (пра дым)

2) стры́мваць (сьлёзы, усьме́шку, пазяха́ньне)

3) душы́ць; спыня́ць (дзе́йнасьць)

to stifle a rebellion — здушы́ць бунт

2.

v.i.

душы́цца

I am stifling in this hot room — Я задыха́юся ў гэ́тым ду́шным пако́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

*Таўмы́га, тоўму́га ’бязрогая карова’, ’неахайны чалавек’ (ТС). Аналагічнае да ўкр. товпи́га ’тоўстая асоба’, рус. толпы́га (гл. таўпека), назоўнік з суф. ‑ыг‑а (з дыялектнай зменай ы > у) ад незахаванага дзеяслова, што ўзыходзіць да *tъlmiti ’сціскаць, душыць’. Да семантыкі параўн. таўка́ч ’бязрогая карова’ (ельск., Жыв. сл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

squash​3 [skwɒʃ] v.

1. сціска́ць, выціска́ць; душы́ць, выду́шваць;

squash a lemon прыгатава́ць лімо́нны сок

2. упі́хваць; упі́хвацца; уці́скваць; уціска́цца;

squash smb. into a car уці́снуць каго́-н. у машы́ну

3. абраза́ць (у размове), прымуша́ць маўча́ць;

squash a rebellion душы́ць паўста́нне

squash up [ˌskwɒʃˈʌp] phr. v. пацясні́цца;

You’ll have to squash up to make room for the others. Табе трэба будзе пасунуцца, каб даць месца іншым.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stifle [ˈstaɪfl] v.

1. душы́ць, заглуша́ць; задыха́цца;

a stifling day ду́шны дзень;

be stifled by smoke задыха́цца ад ды́му

2. стры́мліваць (пазяханне, слёзы і да т.п.);

stifle a revolt задушы́ць паўста́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)