выбры́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Бегаючы, ускідваць заднімі нагамі (пра жывёлу). Цяпер ён [Андрэй] выразна бачыў, як цялё выбрыквала і кідалася ўбакі, а дзяўчына, тузаючы за вяроўку, зрывала яго скокі. Дуброўскі.

2. перан. Гарэзіць, дурэць. [Караневіч:] [У моладзі] ногі лёгкія, галава таксама, — чаму ім не выбрыкваць. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бало́вать несов.

1. (изнеживать) пе́сціць; (доставлять удовольствие вниманием и подарками) пе́сціць, ба́лаваць;

2. (шалить) дурэ́ць, сваво́ліць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Гзі́тісе ’гізаваць; дурэць, насіцца’ (Сл. паўн.-зах.). Запазычанне з польск. gzić się ’тс’ (падрабязна аб польск. слове Слаўскі, 1, 387; параўн. таксама Трубачоў, Эт. сл., 7, 215).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рзаць ’іржаць’ (Шат., Некр., Бяльк., Растарг.; маг., Шн. 2; гом., Рам. 8), ’рагатаць’ (Мат. Гом.), ’дурэць, сваволіць, мітусіцца, балавацца, шумець, крычаць’ (Юрч., Сцяшк., Сцяшк. Сл.). Да ірзы, іржаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

fool​2 [fu:l] v.

1. абду́рваць;

You can’t fool him. Яго не абдурыш.

2. жартава́ць, шуткава́ць

fool about [ˌfu:ləˈbaʊt] phr. v. валя́ць ду́рня, дурэ́ць

fool around [ˌfu:ləˈraʊnd] BrE = fool about

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tändeln vi

1) забаўля́цца

2) дурэ́ць, сваво́ліць

3) фліртава́ць, заляца́цца, рабі́ць залёты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

płatać

незак. рассякаць; пластаваць; распластваць; удараць (нажом);

płatać figle — дурэць, вырабляць штукі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

зарезви́ться разг.

1. (начать резвиться) пача́ць гуля́ць; пача́ць весялі́цца; пача́ць дурэ́ць; см. резви́ться;

2. (резвясь, увлечься) загуля́цца; задурэ́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ба́лавацца, ‑луюся, ‑луешся, ‑луецца; незак.

1. Дурэць, сваволіць. Дзеці балуюцца,

2. Забаўляцца, рабіць што‑н. для свайго задавальнення. З канца вёскі данёсся гучны па начы стрэл. Ён паўтарыўся яшчэ і яшчэ раз. [Байсак:] — Што гэта там такое? Няйначай балуецца хто? Лынькоў.

3. Зал. да балаваць.

•••

Балавацца з агнём — жартаваць з чым-небудзь небяспечным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Schábernack m -s, -e злы [падсту́пны] жарт;

~ tréiben* згуля́ць злы жарт; дурэ́ць, сваво́ліць, гарэ́знічаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)