дзяле́нькаць

‘звінець, выдаваць звонкія гукі’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзяле́нькаю дзяле́нькаем
2-я ас. дзяле́нькаеш дзяле́нькаеце
3-я ас. дзяле́нькае дзяле́нькаюць
Прошлы час
м. дзяле́нькаў дзяле́нькалі
ж. дзяле́нькала
н. дзяле́нькала
Загадны лад
2-я ас. дзяле́нькай дзяле́нькайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзяле́нькаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

захо́ркаць

‘пачаць хоркаць - утвараць гукі "хр-хр", "хру-хру" (пра птушак; паляўнічае)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. захо́ркае захо́ркаюць
Прошлы час
м. захо́ркаў захо́ркалі
ж. захо́ркала
н. захо́ркала
Дзеепрыслоўе
прош. час захо́ркаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

празу́мкаць

‘утварыць аднастайныя звінючыя гукі’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. празу́мкаю празу́мкаем
2-я ас. празу́мкаеш празу́мкаеце
3-я ас. празу́мкае празу́мкаюць
Прошлы час
м. празу́мкаў празу́мкалі
ж. празу́мкала
н. празу́мкала
Загадны лад
2-я ас. празу́мкай празу́мкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час празу́мкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыкрэ́ктваць

‘выдаваць ціхія, адрывістыя гукі’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыкрэ́ктваю прыкрэ́ктваем
2-я ас. прыкрэ́ктваеш прыкрэ́ктваеце
3-я ас. прыкрэ́ктвае прыкрэ́ктваюць
Прошлы час
м. прыкрэ́ктваў прыкрэ́ктвалі
ж. прыкрэ́ктвала
н. прыкрэ́ктвала
Загадны лад
2-я ас. прыкрэ́ктвай прыкрэ́ктвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыкрэ́ктваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тхі́мкаць

‘плакаць, утвараючы адпаведныя гукі’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. тхі́мкаю тхі́мкаем
2-я ас. тхі́мкаеш тхі́мкаеце
3-я ас. тхі́мкае тхі́мкаюць
Прошлы час
м. тхі́мкаў тхі́мкалі
ж. тхі́мкала
н. тхі́мкала
Загадны лад
2-я ас. тхі́мкай тхі́мкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час тхі́мкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чычы́каць

‘утвараць гукі (пра птушак)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. чычы́каю чычы́каем
2-я ас. чычы́каеш чычы́каеце
3-я ас. чычы́кае чычы́каюць
Прошлы час
м. чычы́каў чычы́калі
ж. чычы́кала
н. чычы́кала
Загадны лад
2-я ас. чычы́кай чычы́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час чычы́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шы́ркаць

‘утвараць слабыя шыпячыя гукі’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шы́ркаю шы́ркаем
2-я ас. шы́ркаеш шы́ркаеце
3-я ас. шы́ркае шы́ркаюць
Прошлы час
м. шы́ркаў шы́ркалі
ж. шы́ркала
н. шы́ркала
Загадны лад
2-я ас. шы́ркай шы́ркайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шы́ркаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

blare​1 [bleə] n. рэ́зкі непрые́мны гук;

the blare of the brass гу́кі ме́дных інструме́нтаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Л,

трынаццатая літара бел. і некаторых інш. слав. алфавітаў. Паходзіць з кірыліцкай λ («людзі»), што ўзнікла на аснове грэка-візант. устаўнай λ («ламбда»). У старабел. графіцы абазначала гукі «л», «л’» («лавра», «львица»). Мела лікавае значэнне «трыццаць». У 16 ст. акрамя рукапіснай набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае санорныя змычнапраходныя ротавыя пярэднеязычныя зычныя гукі «л», «л’» («волат», «ільгота» — «йіл’гота», «хваля» — «хвал’я»).

А.​М.​Булыка.

т. 9, с. 79

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

П,

семнаццатая літара бел. алфавіта. Паходзіць з кірыліцкай П («пакой»), утворанай на аснове грэка-візантыйскай устаўнай П («пі»). У старабел. графіку перайшла са стараж.-рус. пісьменства. Абазначала зычныя гукі «п», «п’» («палаць», «праца», «пятно»), мела лічбавае значэнне «восемдзесят». У 16 ст. акрамя рукапіснай набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае шумныя глухія выбухныя губна-губныя зычныя гукі «п», «п’» («парог», «праўда», «пясок» — «п’асок»). А.​М.​Булыка.

т. 11, с. 460

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)