хейлі́т
(ад гр. cheîlos = губа)
мед. запаленне чырвонай каймы, слізістай абалонкі і скуры губ.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
навярце́цца, ‑верціцца; зак.
Тое, што і навярнуцца (у 1 знач.). Сядзіць [Піліпка] ля стала, нібы ў акно глядзіць, .. а ў самога слёзы на вачах навярцеліся і дрыжыць ніжняя губа. Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НАГА́ЕВА БУ́ХТА.
У заліве Тауйская губа Ахоцкага м. Даўж. 16 км. Прылівы да 4 м. Н.б. — лепшая стаянка суднаў у Ахоцкім м. Названа ў гонар рас. гідрографа і картографа А.І.Нагаева. На ўзбярэжжы — г. Магадан з портам Нагаева.
т. 11, с. 113
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
лабіядэнта́льны
(ад лац. labium = губа + dens, -ntis = зуб)
лінгв. губна-зубны зычны гук (напр. «в», «ф»).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Салагу́бы ’губаты’ (Ян.). Кантамінацыя салапаты (гл.) і губа.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ГЫДА́НСКІ ЗАЛІ́Ў, Гыданская губа,
заліў на Пд Карскага м., каля паўн. берага Гыданскага п-ва, паміж п-вамі Явай і Маманта. Даўж. каля 200 км, шыр. 62 км, глыб. 5—8 м. Большую частку года ўкрыты лёдам. Прылівы паўсутачныя, каля 1 м.
т. 5, с. 553
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
lower1 [ˈləʊə] adj. ні́жні, ніжэ́йшы;
the lower lip/teeth ні́жняя губа́/ні́жнія зу́бы;
on a lower floor паве́рхам ніжэ́й;
the lower classes ніжэ́й шыя кла́сы (грамадства)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
warga
warg|a
ж. губа;
~a górna — верхняя губа;
układ warga — уклад вуснаў;
zaciskać ~i — сціскаць вусны;
wydymać ~i — надзімаць вусны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ку́рачка ’зялёнка, назва грыба’ (Сцяшк., Жыв. сл.). Да кура (гл.). Параўн., аднак, курашка (гл.) ’губа’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ВАЙГА́Ч,
востраў на мяжы Баранцава і Карскага мораў, тэр. Расіі. Аддзелены ад мацерыка пралівам Югорскі Шар. Пл. каля 3,4 тыс. км². Паверхня раўнінная, у цэнтр. частцы 2 паралельныя грады. Выш. да 170 м. Складзены пераважна з гліністых сланцаў, пясчанікаў і вапнякоў. Арктычная тундра. Шмат азёр і балот. Населеныя пункты: Вайгач, Доўгая Губа, Варнек. Палярная станцыя (з 1950).
т. 3, с. 449
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)