сабаён, ‑у, м.

Падліўка з узбітых з цукрам жаўткоў, віна і вострых прыпраў.

[Фр. sabayon.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вінагра́д, -у, М -дзе, м.

Павойная паўднёвая кустовая расліна з салодкімі буйнымі ягадамі, а таксама ягады гэтай расліны, якія ідуць у ежу і на выраб віна.

|| прым. вінагра́дны, -ая, -ае.

В. сок.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

jeroboam

[,dʒerəˈboʊəm]

n.

бу́тля для віна́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ве́рмут, ‑у, М ‑муце, м.

Алкагольны напітак, прыгатаваны з вінаграднага віна і настою траў.

[Ням. Wermut.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ві́ны, ‑аў; адз. віна, ‑ы, ж.

Масць у ігральных картах; тое, што і пікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

глінтве́йн, ‑у, м.

Гарачы напітак з чырвонага віна, пракіпячонага з цукрам і вострымі прыправамі.

[Ням. Glühwein.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bouquet [buˈkeɪ] n.

1. буке́т (кветак)

2. прые́мны пах, во́дар (віна, ежы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

guilt [gɪlt] n. (about) віна́; вінава́тасць;

a sense of guilt пачуццё віны́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

БУРДЗЮ́К (цюрк.),

мяшок з суцэльнай скуры жывёлы (казы, каня і інш.) для захоўвання віна, кумысу і інш. Пашыраны ў краінах Усходу, у некат. народаў Каўказа, Сярэдняй Азіі і Сібіры.

т. 3, с. 349

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

прэзу́мпцыя, -і, ж. (кніжн.).

Меркаванне, якое лічыцца правільным, пакуль не даказана адваротнае.

П. невінаватасці (у крымінальным праве: становішча, паводле якога чалавек лічыцца невінаватым да таго часу, пакуль яго віна не даказана ў законным парадку).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)