1. Уціхамірыцца, супакоіцца (пра чалавека); стаць паслухмяным, падпарадкавацца волі чалавека (пра жывёл).
Вясёлая публіка нарэшце ўтаймавалася.
Звер утаймаваўся.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Зменшыцца або суняцца (пра больі пад.), заглушыцца (пра якое-н. пачуццё); прыйсці ў нерухомы стан.
Боль утаймаваўся.
Хваляванне ўтаймавалася.
|| незак.утаймо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заспакая́льны, ‑ая, ‑ае.
Які памяншае ўзбуджанасць або знімае боль. Заспакаяльныя сродкі.//узнач.наз.заспакая́льнае, ‑ага, н. Лякарства, якое памяншае ўзбуджанасць або знімае боль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узмацні́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -мо́цніцца; зак.
Стаць мацнейшым.
Вецер узмацніўся.
Боль узмацніўся.
Атака ўзмацнілася.
|| незак.узмацня́цца, -я́ецца.
|| наз.узмацне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
галаўны́в разн. знач. головно́й;
г. ўбор — головно́й убо́р;
г. боль — головна́я боль;
○ г. атра́д — головно́й отря́д;
г. мозг — головно́й мозг
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)