Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
КРЫТЭ́РЫЙ (ад старажытнагрэч. kriterion сродак для суджэння),
адзнака, пакладзеная ў аснову класіфікацыі чаго-небудзь, або на падставе якой праводзіцца ацэнка, вызначэнне якой-небудзь з’явы, прадмета; мера для ацэнкі суджэння. Выступае як сродак праверкі ісціннасці ведаў, дзейнасці людзей і яе вынікаў, норм паводзін і дзеянняў чалавека, асобных сац. груп, этнасац. супольнасцей; іх ацэнка зыходзіць з прынятых у дадзеным грамадстве К. Функцыі асн. К. ісціны, стваральна-творчай дзейнасці людзей выконвае практыка. У навук. сферы К. апіраюцца на фундаментальныя палажэнні тэорыі пазнання і выступаюць як адзнакі ісціннасці або памылковасці тых ці інш. ідэй. У мастацтве К. звязаны з заканамернасцямі развіцця, разуменнем зместу эстэт. і мастацкіх каштоўнасцей і механізма праяўлення мастацка-ацэначнага працэсу. Гл. таксама Верыфікацыя, Дзеянне сацыяльнае, Крытэрый аптымальнасці.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
appreciation
[ə,pri:ʃiˈeɪʃən]
n.
1) ацэ́нкаf.
2) высо́кая ацэ́нка; нале́жнае прызна́ньне; разуме́ньне n. (прыкл му́зыкі), удзя́чнасьць f.
3) дада́тная рэцэ́нзія, прыхі́льны во́дгук
4) рост ва́ртасьці
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tendencyjny
tendencyjn|y
тэндэнцыйны;
~a ocena — тэндэнцыйная ацэнка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дада́тны, -ая, -ае.
1. Які мае патрэбныя ўласцівасці, якасці, заслугоўвае адабрэння.
Д. бок падзей.
Дадатная з’ява.
2. Які выражае адабрэнне; станоўчы.
Дадатная ацэнка.
3. У матэматыцы: большы за нуль.
Д. лік.
Дадатная велічыня.
4. Від электрычнага зараду, носьбітамі якога з’яўляюцца пазітрон, пратон і інш. (спец.).
Д. электрычны зарад.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сімвалі́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Паслядоўнік сімвалізму (у 1 знач.). Ацэнка Купалы і Коласа даецца Горкім у плане процістаўлення іх народна-дэмакратычнай паэзіі ўпадніцкай, антыграмадскай паэзіі дэкадэнтаў і сімвалістаў.Івашын.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Крытэ́рый ’прызнак, на аснове якога праводзіцца ацэнка’ (ТСБМ). Запазычана праз рус.критерий з нямецкай мовы (менш верагодна з французскай). Параўн. ням.Kriterium, франц.criterium. Слова аформілася па аналогіі з запазычаннямі з класічных моў (Шанскі, 2, 8, 398).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
evaluation
[ɪ,væljuˈeɪʃən]
n.
1) ацэ́нкаf.
2) ацэ́неная ва́ртасьць, аблі́чаны кошт
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
правізо́рныв разн. знач. провизо́рный;
~ная ацэ́нка — провизо́рная оце́нка;
~ныя ме́ры — провизо́рные ме́ры;
○ ~ныя о́рганы — биол. провизо́рные о́рганы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)