verstóßen*

1. vi (gegen A) (па)грашы́ць (супраць чаго-н.), паруша́ць (што-н.)

2. vt выганя́ць, адхіля́ць, вырака́цца (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verwéigern vt адмаўля́ць (у чым-н.); адхіля́ць (просьбу);

éinen Beféhl ~ вайск. не падпара́дкавацца зага́ду;

jéde Ántwort ~ адмо́віцца адка́зваць (на пытанні)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ску́бці ‘шчыпаць’, ‘ашчыпваць’, ‘тузаць’, ‘дзерці’, ‘вырываць, адрываць’, ‘грызці (траву)’ (ТСБМ, Касп., Шат., Сл. ПЗБ, ЛА, 1, Ян.), дыял. ску́бсці ‘тс’ (Сл. ПЗБ, ЛА, 1; ашм., Стан.), скусць ‘тс’ (Нас., Бяльк.), скуба́ць ‘тс’ (Нас., Гарэц., Шат., Растарг.; ашм., Стан.; Мат. Гом., Сцяшк., ТС, Байк. і Некр., Ласт., Сл. ПЗБ). Укр. скубти́, рус. скубти́, ску́бсти, скуба́ть, польск. skuść, skubać, в.-луж. skobać, skubać, н.-луж. skubąś, чэш. skuhati, ст.-чэш. skústi, славац. škubať, серб.-харв. ску́псти, славен. skúbsti, балг. ску́бя, макед. скубе. Прасл. *skubti ‘скубці пер’е, птушку, воўну’. Роднаснае з літ. skùbti ‘спяшацца’, skubrùs ‘хутка’, гоц. af‑skiuban ‘адхіляць’, ст.-в.-ням. scioban ‘рухаць’, ст.-ісл. skúfa ‘рухаць, штурхаць’ і інш. Гл. Траўтман, 263; Покарны, 955; Скок, 3, 274; Фасмер, 3, 660; БЕР, 6, 806–807. Сной₁ (576) выводзіць ад і.-е. базы *skeu̯bh‑ ‘рабіць кароткія рухі’; гл. таксама Борысь, 556.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

suspend [səˈspend] v.

1. ве́шаць, падве́шваць;

suspend a lamp падве́шваць ля́мпу

2. спыня́ць (часова), прыпыня́ць;

The rule has been suspended. Гэтае правіла часова прыпынена.

3. адхіля́ць (ад удзелу); часо́ва звальня́ць (з працы);

She was suspended from school. Ёй не дазволілі прысутнічаць на занятках.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

offer​1 [ˈɒfə] n.

1. прапано́ва;

make an offer рабі́ць прапано́ву, прапано́ўваць;

accept/decline an offer прыма́ць/адхіля́ць прапано́ву

2. прапано́ва цаны́, прапанава́ная цана́;

on offer у про́дажы;

this week’s special offer скі́дка/спецыя́льная прапано́ва гэ́тага ты́дня;

I’m open to offers. Я гатовы разгледзець іншыя прапановы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

odwracać

незак.

1. адварочваць;

odwracać czyją uwagę od czego — адвабліваць чыю ўвагу ад чаго;

2. прадухіляць, адхіляць;

odwracać kota ogonem разм. пераварочваць з ног на галаву; скажаць (факты)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адхіля́цца несов.

1. (наклоняться в сторону) отклоня́ться;

2. (сбиваться, отходить от прямого направления) отклоня́ться, уклоня́ться;

3. отодвига́ться, отстраня́ться, уклоня́ться;

4. (про что-л. прислонённое) отслоня́ться;

5. отгиба́ться, отвёртываться;

6. (отвлекаться в изложении) отклоня́ться, уклоня́ться, отходи́ть;

1-6 см. адхілі́цца;

7. страд. отклоня́ться; отстраня́ться; отводи́ться; отслоня́ться; отгиба́ться; отвёртываться; отверга́ться; отвраща́ться; см. адхіля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zurückweisen*

1. vt

1) адхіля́ць; адмаўля́ць (каму-н.)

2):

j-n in séine Grénzen [an séinen Platz] ~ паста́віць каго́-н. на ме́сца

3) адбіва́ць, дава́ць адпо́р

2. vi (auf A) спасыла́цца (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

usuwać

незак.

1. ліквідаваць;

usuwać kurz — выціраць пыл;

usuwać śnieg — прыбіраць снег;

usuwać plamy — выводзіць плямы;

2. выдаляць; выключаць;

usuwać zęby — вырываць зубы;

usuwać ciążę — рабіць аборт;

3. звальняць; здымаць, адхіляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

head​2 [hed] v.

1. (for) накіро́ўвацца, трыма́ць курс

2. узнача́льваць, кірава́ць

3. стая́ць напе́радзе, быць пе́ршым (у спісе, чарзе і да т.п.)

4. пачына́ць, быць загало́ўкам

5. забіва́ць/адбіва́ць мяч галаво́й (у футболе)

♦

be heading/headed for smth. накліка́ць (бяду), напро́швацца (на непрыемнасці)

head off [ˌhedˈɒf] phr. v.

1. паказа́ць пра́вільную даро́гу (каму-н.); накірава́ць у пра́вільным напра́мку (каго-н.)

2. прадухіля́ць, адхіля́ць; папярэ́джваць

head up [ˌhedˈʌp] phr. v. узнача́льваць, кірава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)