інстру́ктарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да інструктара. Інструктарская група. Інструктарскія абавязкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каміса́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да камісара. Камісарскі пост. Камісарскія абавязкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камісіяне́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да камісіянера. Камісіянерскія абавязкі. Камісіянерскія даручэнні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
днява́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак.
Разм. Выконваць абавязкі днявальнага. Дняваліць у казарме.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
е́герскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да егера. Егерскія абавязкі. Егерскі полк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суапяку́н, ‑апекуна, м.
Чалавек, які выконвае абавязкі апекуна сумесна з кім‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канферы́раваць
(фр. conférer, ад лац. conferre = групаваць)
выконваць абавязкі канферансье.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
РЭ́ГЕНТ [ад лац. regens (regentis) які кіруе],
1) кіраўнічая пасада ў канцылярыях ВКЛ. У вял. канцылярыі ВКЛ вядомы з 1590-х г. Прызначаўся канцлерам (падканцлерам), зацвярджаўся каралём і выконваў свае абавязкі да змены канцлера (падканцлера). Быў адным з сакратароў, заносіў дакументы ў кнігі Метрыкі Вялікага княства Літоўскага і выдаваў іх афіц. копіі-выпіскі. Правіў і падаваў на подпіс каралеўскія, канцлерскія і падканцлерскія дакументы, выконваў абавязкі натарыуса. У выпадку смерці канцлера ці падканцлера выконваў іх абавязкі. З 1776 Р. вял. канцылярыі ўдзельнічаў у пасяджэннях задворнага асэсарскага (каралеўскага) суда. Р. былі ў земскіх і гродскіх судах, магістратах, кансісторыях і інш., дзе яны ўдзельнічалі ў складанні актаў і адказвалі за іх зберажэнне.
2) Асоба, якая кіруе хорам у правасл. царкве. Рыхтавалі Р. т.зв. рэгенцкія класы Пецярб. прыдворнай пеўчай капэлы (тут узнік тэрмін) і ў Сінадальным вучылішчы царк. спеваў у Маскве. Р. наз. таксама вопытных пеўчых, якім даручалі кіраванне харамі ў цэрквах. Да з’яўлення Р. яго абавязкі выконваў галаўшчык (пачынальнік), першы спявак на клірасе. Рыхтуюць Р. у рэгенцкіх класах пры духоўных семінарыях.
Н.Г.Мазурына (музыка).
т. 13, с. 547
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
капельды́нерскі, ‑ая, ‑ае.
Уст. Які мае адносіны да капельдынера, належыць яму. Капельдынерскія абавязкі,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штэ́йгерскі, ‑ая, ‑ае.
Уст. Які мае адносіны да штэйгера, належыць яму. Штэйгерскія абавязкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)