прэрафаэлі́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэрафаэлі́т |
прэрафаэлі́ты |
| Р. |
прэрафаэлі́та |
прэрафаэлі́таў |
| Д. |
прэрафаэлі́ту |
прэрафаэлі́там |
| В. |
прэрафаэлі́та |
прэрафаэлі́таў |
| Т. |
прэрафаэлі́там |
прэрафаэлі́тамі |
| М. |
прэрафаэлі́це |
прэрафаэлі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэсвітарыя́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэсвітарыя́нка |
прэсвітарыя́нкі |
| Р. |
прэсвітарыя́нкі |
прэсвітарыя́нак |
| Д. |
прэсвітарыя́нцы |
прэсвітарыя́нкам |
| В. |
прэсвітарыя́нку |
прэсвітарыя́нак |
| Т. |
прэсвітарыя́нкай прэсвітарыя́нкаю |
прэсвітарыя́нкамі |
| М. |
прэсвітарыя́нцы |
прэсвітарыя́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэтарыя́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэтарыя́нец |
прэтарыя́нцы |
| Р. |
прэтарыя́нца |
прэтарыя́нцаў |
| Д. |
прэтарыя́нцу |
прэтарыя́нцам |
| В. |
прэтарыя́нца |
прэтарыя́нцаў |
| Т. |
прэтарыя́нцам |
прэтарыя́нцамі |
| М. |
прэтарыя́нцу |
прэтарыя́нцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псеўдавучо́ны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
псеўдавучо́ны |
псеўдавучо́ныя |
| Р. |
псеўдавучо́нага |
псеўдавучо́ных |
| Д. |
псеўдавучо́наму |
псеўдавучо́ным |
| В. |
псеўдавучо́нага |
псеўдавучо́ных |
| Т. |
псеўдавучо́ным |
псеўдавучо́нымі |
| М. |
псеўдавучо́ным |
псеўдавучо́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псеўдакла́сік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псеўдакла́сік |
псеўдакла́сікі |
| Р. |
псеўдакла́сіка |
псеўдакла́сікаў |
| Д. |
псеўдакла́сіку |
псеўдакла́сікам |
| В. |
псеўдакла́сіка |
псеўдакла́сікаў |
| Т. |
псеўдакла́сікам |
псеўдакла́сікамі |
| М. |
псеўдакла́сіку |
псеўдакла́сіках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псіхааналі́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхааналі́тык |
псіхааналі́тыкі |
| Р. |
псіхааналі́тыка |
псіхааналі́тыкаў |
| Д. |
псіхааналі́тыку |
псіхааналі́тыкам |
| В. |
псіхааналі́тыка |
псіхааналі́тыкаў |
| Т. |
псіхааналі́тыкам |
псіхааналі́тыкамі |
| М. |
псіхааналі́тыку |
псіхааналі́тыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псіхалагі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхалагі́ст |
псіхалагі́сты |
| Р. |
псіхалагі́ста |
псіхалагі́стаў |
| Д. |
псіхалагі́сту |
псіхалагі́стам |
| В. |
псіхалагі́ста |
псіхалагі́стаў |
| Т. |
псіхалагі́стам |
псіхалагі́стамі |
| М. |
псіхалагі́сце |
псіхалагі́стах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псіхалінгві́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхалінгві́ст |
псіхалінгві́сты |
| Р. |
псіхалінгві́ста |
псіхалінгві́стаў |
| Д. |
псіхалінгві́сту |
псіхалінгві́стам |
| В. |
псіхалінгві́ста |
псіхалінгві́стаў |
| Т. |
псіхалінгві́стам |
псіхалінгві́стамі |
| М. |
псіхалінгві́сце |
псіхалінгві́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ратаўні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ратаўні́ца |
ратаўні́цы |
| Р. |
ратаўні́цы |
ратаўні́ц |
| Д. |
ратаўні́цы |
ратаўні́цам |
| В. |
ратаўні́цу |
ратаўні́ц |
| Т. |
ратаўні́цай ратаўні́цаю |
ратаўні́цамі |
| М. |
ратаўні́цы |
ратаўні́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раўнава́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раўнава́льшчык |
раўнава́льшчыкі |
| Р. |
раўнава́льшчыка |
раўнава́льшчыкаў |
| Д. |
раўнава́льшчыку |
раўнава́льшчыкам |
| В. |
раўнава́льшчыка |
раўнава́льшчыкаў |
| Т. |
раўнава́льшчыкам |
раўнава́льшчыкамі |
| М. |
раўнава́льшчыку |
раўнава́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)