дасачы́ць
1. (упільнаваць за
дасачы́ць за пара́дкам für Órdnung sórgen;
2. (выявіць чыё-н месцазнаходжанне) áusfindig máchen; áufspüren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дасачы́ць
1. (упільнаваць за
дасачы́ць за пара́дкам für Órdnung sórgen;
2. (выявіць чыё-н месцазнаходжанне) áusfindig máchen; áufspüren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
задаво́ліць (выканаць) erfüllen
задаво́ліць жада́нне éinen Wunsch erfüllen, éinem Wunsch náchkommen
2. (прынесці задавальненне) befríedigen
3. (забяспечыць) versórgen
4. (адпавядаць) entspréchen
задаво́ліць усе́ патрабава́нні állen Ánforderungen gerécht wérden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
падпіса́цца, падпі́свацца
1. (паставіць подпіс) unterschréiben
гато́вы падпіса́цца пад гэ́тым абе́дзвюма рука́мі dies würde ich gern [mit gútem Gewíssen] unterschréiben
2. (на што
падпіса́цца на газе́ту éine Zéitung abonníeren [bestéllen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прыміры́цца
1. (з кім
2. (з
прыміры́цца з ду́мкаю sich mit dem Gedánken vertráut máchen, sich an den Gedánken gewöhnen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
во́пытны
1. (пра чалавека) erfáhren, bewándert (у
2. (прызначаны да вопытаў) Versúchs ; experimentéll, Experimentál ;
во́пытная гаспада́рка Versúchsbetrieb
3. (які грунтуецца на вопыце) experimentéll; erfáhrungsmäßig;
во́пытным шля́хам durch Versúche, experimentéll
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
манда́т
1. Mandát
дэпута́цкі манда́т Ábgeordnetenmandat
2.
краі́на, яка́я ма́е манда́т (на кіраванне якой-н тэрыторыяй) Mandatárstaat
атрыма́ць манда́т на кірава́нне
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
użalać się
1. na co przed kim скардзіцца на што каму; бедаваць перад кім аб
2. nad kim/czym шкадаваць каго/што;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
afiszować się
afiszowa|ć sięПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zalegać
zalega|ć1. запаўняць, напаўняць;
2. залягаць; ляжаць;
3. czym, z czym адставаць; спазняцца з
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zapał, ~u
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)