скале́чанне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. скалечыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спая́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан спаянага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стале́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. сталець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стэры́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан стэрыльнага. Стэрыльнасць хірургічных інструментаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суперажыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. суперажываць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сці́снутасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан сціснутага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тле́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. тлець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трапята́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. трапятаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трухле́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. трухлець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узмужне́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. узмужнець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)