Перадубе́ць (пірідубе́ць) ’моцна перакалець’ (Юрч. СНЛ). Да пера- (гл.) і дубе́ць, якое да дуб (гл.). Звычайна адубець, прыстаўка пера- перадае значэнне ’цалкам, поўнасцю’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вуўршнік ’ручнік’ (Бяльк.). Няясна, магчыма, кантамінацыя выціра́льнік і рушні́к (з метатэзай уршні́к) з ы > у ў «моцна лабіялізаванай» пазіцыі (паміж в і у).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

embed [ɪmˈbed] v.

1. (in) замацо́ўваць (у чым-н.); мо́цна трыма́цца (у чым-н.)

2. укараня́цца (пра ідэі, пачуцці); запада́ць (у душу); урэ́звацца (у памяць)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hunger​2 [ˈhʌŋgə] v. : hunger for/after smth./smb. lit. пра́гнуць, мо́цна жада́ць чаго́-н./каго́-н.;

The child hungers for affection. Дзіцяці патрэбна ласка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

jerky [ˈdʒɜ:ki] adj.

1. рэ́зкі, пары́вісты; су́таргавы;

jerky movements су́таргавыя ру́хі;

jerky speech адры́вістая гаво́рка;

We had a jerky ride. У дарозе нас моцна трэсла.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tan​2 [tæn] v.

1. вырабля́ць (скуру), дубі́ць

2. загара́ць

3. infml лупцава́ць

♦

tan smb.’s hide infml, dated мо́цна біць каго́-н.; дуба́сіць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ура́зіць

1. (моцна ўсхваляваць, устрывожыць) erschüttern vt; ergréifen* vt; áufregen vt, errégen vt, in Áufregung versétzen;

2. (пакрыўдзіць, балюча закрануць) kränken vt, schmérzlich [schmérzhaft] berühren; verlétzen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

grapple

[ˈgræpəl]

1.

v.t.

схапі́ць і мо́цна трыма́ць; мо́цна ўхапі́цца, учапі́цца

2.

v.i.

1) змага́цца; счапля́цца, схапля́цца (пры ду́жаньні)

2) шука́ць пры дапамо́зе ко́шкі пад вадо́ю

3.

n.

суты́чка, барацьба́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разгу́шкаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

1. Рухаючы з аднаго боку ў другі або зверху ўніз, падштурхоўваючы, прымусіць гушкацца моцна, не спыняючыся.

Р. маятнік.

Р. арэлі.

2. Гушкаючы каго-, што-н., надаць яму сілу інерцыі для кідання, штуршка і пад.

|| незак. разгу́шкваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. разгу́шкванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стра́сны, -ая, -ае.

1. Пранікнуты моцным пачуццём, нястрымны ў сваім праяўленні.

Страсная прамова (прасякнутая натхненнем). Страсныя спрэчкі.

2. Які цалкам аддаецца якой-н. справе, моцна ахоплены чым-н.

С. калекцыянер.

С. барацьбіт за незалежнасць.

3. Здольны на моцнае каханне, страсць; палкі, гарачы.

С. чалавек.

С. пацалунак.

|| наз. стра́снасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)