раза́к I, -ка́ м., в разн. знач. реза́к
раза́к II, -ку́ бот. телоре́з
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
смаля́к, -ка́ м.
1. смоли́стый кусо́к де́рева;
2. только мн. осмо́л; смольё ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
старча́к, -ка́ м., в разн. знач. тычо́к;
кла́сці цэ́глу ~ко́м — класть кирпи́ч тычко́м
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КВАСЕ́ВІЧЫ,
вёска ў Івацэвіцкім р-не Брэсцкай вобл., каля аўтадарогі Івацэвічы — Ружаны. Цэнтр сельсавета і калгаса. За 21 км на З ад горада і чыг. ст. Івацэвічы, 147 км ад Брэста. 680 ж., 290 двароў (1998). Пухапер’евая ф-ка. Сярэдняя школа, Дом культуры, б-ка, амбулаторыя, аддз. сувязі. Помнік землякам, якія загінулі ў Вял. Айч. вайну.
т. 8, с. 212
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Гаржэ́тка ’гаржэтка’ (БРС). Запазычанне з рус. горже́тка ’тс’ (у рус. мове ўтварэнне на базе франц. gorgerette > горжет + суф. ‑ка; аб складанай гісторыі слова гл. у Шанскага, 1, Г, 133).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Капцёрка ’ротны або батальённы склад вайсковай амуніцыі, абмундзіравання’ (ТСБМ). З рус. каптёрка, якое ўтварылася са скарочанага слова каптена́рмус (< франц. capitaine des armes) пры дапамозе суфікса ‑ка (як, напрыклад, чыталка).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Барунка ’расл. боцікі, Aconitum’ (Крывіч, IV, 1923). Відаць, утварэнне суфіксам ‑ун‑ка ад *borti (sę), гл. баро́цца. Параўн. іншую назву гэтай расліны — барэц (гл. барэ́ц 3 там і матывацыя).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ты́яка ‘тыя’ (Сцяшк. Сл.). Форма 3‑й ас. мн. л. ад той. Да той — ты́я (ТСБМ, Нас.), параўн. ты́jе ‘тс’ (Вруб.), пашыраная лакальным суфіксам ‑ка (Карскі 2–3, 55–56).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ёршик
1. уменьш.-ласк. ёршык, -ка м.; обл. аджгі́рык, -ка м.;
2. (щёточка) ёршык, -ка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
загото́вщик
1. загато́ўшчык, -ка м.; нарыхто́ўшчык, -ка м.;
2. сапожн. штэ́пар, -ра м., загато́ўшчык, -ка м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)