éinkassieren vt інкасі́раваць, інкасава́ць, атры́мліваць (грошы); збіра́ць, спаганя́ць (членскія ўзносы);

Schúlden ~ спаганя́ць даўгі́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verbúttern vt збіва́ць ма́сла;

◊

Geld ~ разм. транжы́рыць [пуска́ць на ве́цер] гро́шы;

die Sáche ~ разм. сапсава́ць спра́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kránkengeld n -es, -er дапамо́га па хваро́бе, гро́шы, які́я выпла́чваюцца па лістку́ непрацаздо́льнасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fundíeren vt

1) засно́ўваць

2) укла́дваць гро́шы (у банк і г.д.)

3) абгрунто́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zusámmenschreiben* vt

1) піса́ць ра́зам [у адно́ сло́ва]

2) разм. напіса́ць глу́пства [лухту́]

3) зарабля́ць пяро́м (грошы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

milage, mileage

[ˈmaɪlɪdʒ]

n.

1) адле́гласьць у мі́лях; ко́лькасьць мі́ляў (про́йдзеных а́ўтам)

2) праязны́я гро́шы

3) кары́сьць, прыда́тнасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prać

незак.

1. мыць;

2. перан., разм. біць, лупцаваць;

prać brudne pieniądze — адмываць [брудныя] грошы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адкупны́, ‑ая, ‑ое.

1. Гіст. Які мае адносіны да водкупу. Адкупныя грошы.

2. у знач. наз. адкупно́е, ‑ога, н. Разм. Тое што і барыш (у 1 знач.). — Значыцца, павінен адкупное ставіць? — Сачыўка пераводзіў усё на жарт, але Антон заўважыў, што той пачынае злаваць. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акты́ў, ‑тыву, м.

1. Найбольш дзённая, ініцыятыўная частка якой‑н. арганізацыі, калектыву. Партыйны актыў. Камсамольскі актыў. Аўтарскі актыў. Вытворчы актыў.

2. Частка балансу, якая ўключае ўсе віды каштоўнасцей прадпрыемства (грошы, тавары і інш.); проціл. пасіў. // перан. Поспехі, дасягненні, перавагі чые‑н. Запісаць у актыў.

[Ад лац. activus — дзейны, дзейсны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камісі́йны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да камісіі (у 3 знач.). Камісійны дагавор. Камісійныя расходы. // Які гандлюе таварамі, здадзенымі на камісію. Камісійны магазін. // Здадзены на камісію. Камісійныя тавары.

2. у знач. наз. камісі́йныя, ‑ых. Грошы, якія даюцца за выкананне камісіі (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)