Прыпыні́ ць , прыпуні́ ць ’спыніць рух на некаторы час; перастаць рабіць што-небудзь’; ’даць прыпынак, прытулак, схованку’ (ТСБМ , Яруш. , ТС ), пріпыніті ’спыніць, абразуміць’ (Бес. ). Прэфіксальны дзеяслоў з коранем пін‑ (гл. пну , пяць ). Аб змяненні і > ы ў корані гл. апыну́ цца .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
motion
[ˈmoʊʃən]
1.
n.
1) рух -у m.
in motion — у ру́ ху, на хаду́
to set (put) in motion — пусьці́ ць у ход (машы́ ну, спра́ ву)
2) рух це́ ла, рукі; жэст -у m.
3) прапано́ ва f. (на пасе́ джаньні)
2.
v.
паказа́ ць жэ́ стам або́ кі́ вам галавы́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
рэгулява́ ць , -лю́ ю, -лю́ еш, -лю́ е; -лю́ й; -лява́ ны; незак. , што.
1. Упарадкоўваць, наладжваць.
Р. узаемаадносіны.
2. Накіроўваць развіццё, рух чаго-н. з мэтай прывесці ў парадак, у сістэму.
Р. дарожны рух .
Р. цэны.
3. Прыводзіць (механізмы і іх часткі) у такі стан, які забяспечвае нармальную і правільную работу.
Р. ход машыны.
Р. матор.
|| зак. урэгулява́ ць , -лю́ ю, -лю́ еш, -лю́ е; -лю́ й; -лява́ ны (да 1 знач. ), адрэгулява́ ць , -лю́ ю, -лю́ еш, -лю́ е; -лю́ й; -лява́ ны (да 2 і 3 знач. ).
|| наз. рэгулява́ нне , -я, н. , рэгуля́ цыя , -і, ж. (да 2 знач. ) і рэгуліро́ ўка , -і, Д М -ўцы, ж. (да 3 знач. ).
|| прым. рэгуляцы́ йны , -ая, -ае, рэгуля́ тарны , -ая, -ае (да 2 і 3 знач. ) і рэгуліро́ вачны , -ая, -ае (да 2 і 3 знач. ).
Рэгуляцыйныя работы.
Рэгулятарныя функцыі гармонаў.
Рэгуліровачны пост.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дрэйф , -у, м.
Адхіленне судна, самалёта ў час руху ад курсу пад уздзеяннем ветру, цячэння і пад. , а таксама наогул адвольнае перамяшчэнне пад знешнім уздзеяннем.
Д. айсбергаў.
○
Легчы ў дрэйф — расставіць парусы так, каб судна заставалася на месцы.
Зняцца з дрэйфу — пачаць рух , змяніўшы расстаноўку парусоў пасля таго, як судна ляжала ў дрэйфе.
|| прым. дрэ́ йфавы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рыво́ к , рыўка́ , мн. рыўкі́ , рыўко́ ў, м.
1. Рэзкі, парывісты рух рукамі або целам.
Ускочыць на каня спрытным рыўком.
2. У цяжкай атлетыцы: пад’ём цяжару над галавой на выцягнутых руках адным бесперапынным рухам.
Вынікі ў рыўку.
3. перан. Рэзкае ўзмацненне, якое парушае агульны рытм работы.
Праца без рыўкоў.
|| прым. рыўко́ вы , -ая, -ае (да 1 і 2 знач. ; спец. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спружы́ на , -ы, мн. -ы, -жы́ н, ж.
1. Пругкая металічная палоска ці дрот і пад. , выгнутыя пераважна спіраллю, што служыць для змяншэння сілы ўдараў, прывядзення ў рух механізмаў і інш.
С. ў гадзінніку.
Дзвярная с.
2. перан. , чаго або якая . Рухаючая сіла чаго-н.
Унутраныя спружыны ўчынкаў.
|| прым. спружы́ нны , -ая, -ае (да 1 знач. ).
Спружынная канапа (са спружынамі).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сці́ шыць , -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак.
1. каго-што . Зрабіць больш павольным рух , ход і пад. ; затрымаць, прыцішыць каго-, што-н.
Машына сцішыла ход.
С. хуткасць матацыкла.
2. каго (што) . Супакоіць, угаварыць каго-н. перастаць шумець, плакаць і пад.
С. дзіця.
3. што . Зрабіць менш адчувальным, аслабіць што-н.
С. боль.
С. гнеў (прыглушыць).
|| незак. сціша́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адду́ кцыя
(с.-лац. adductio = прывядзенне)
анат. рух канечнасці да сярэдняй лініі цела (параўн. абдукцыя ).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гідратурбі́ на
(ад гідра- + турбіна )
турбіна, якая прыводзіцца ў рух сілай патоку вады; вадзяная турбіна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ды́ зель-ка́ пар
(ад дызель + капар )
канструкцыя для забівання паляў, якая прыводзіцца ў рух дызелем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)