размякчэ́нне н.

1. (дзеянне) Erwichen n -s, ufweichen n;

2. (стан) Erwichung f -;

размякчэ́нне касце́й мед. Knchenerweichung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распа́лка ж.

1. (дзеянне) nheizen n -s; Hizen n -s;

2. (тое, чым распальваюць) nheizmaterial n -s, -i¦en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рату́нак м.

1. (дзеянне) гл. ратаванне;

2. (дапамога) Hlfe f -, Bistand m -(e)s, Unterstützung f -; Rttung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абціра́нне н.

1. (дзеянне) breiben n -s, Trckenreiben n;

2. (лячэбная працэдура) breibung f -, -en; Frotteren n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

транквіліза́тары

(ад англ. tranquilliser = супакойваць)

лекавыя сродкі, якія аказваюць супакойлівае дзеянне на цэнтральную нервовую сістэму і аслабляюць некаторыя сімптомы псіхозаў (трызненне, галюцынацыі, страх, трывогу і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

змякчэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. змякчаць — змякчыць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. змякчацца — змякчыцца. Мазь для змякчэння скуры. Змякчэнне пакарання. Змякчэнне міжнароднай напружанасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аса́джванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. асаджваць ​1 — асадзіць ​1.

аса́джванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. асаджваць ​2 — асадзіць ​2 (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сачэ́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. сачыць ​1 (у 4, 5, 6 і 7 знач.).

сачэ́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сачыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расто́чка 1, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. растачыць ​1.

расто́чка 2, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. растачыць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падрыва́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрываць ​1 — падарваць і падрывацца ​1 — падарвацца.

падрыва́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрываць ​2 — падрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)