Verbum

áusmisten vt

1) ачышча́ць ад гно́ю (стойла)

2) фам. наво́дзіць пара́дак (у чым-н.);

den Schrank ~ ачы́сціць ша́фу ад хла́му, наве́сці пара́дак у ша́фе

mítnehmen* vt

1) браць [забіра́ць] з сабо́й; укра́сці

2) міры́цца (з чым-н.);

éinen Náchteil ~ müssen* быць вы́мушаным зміры́цца з яко́й-н. невыго́днасцю [нязру́чнасцю]

3) знясі́льваць

náchfühlen vt

1) спачува́ць (у чым-н.); (D) спачува́ць (каму-н.);

j-m séinen Schmerz ~ спачува́ць чыйму́-н. го́ру [чыёй-н. бядзе́]

2) прама́цваць

Akzént m -es, -e

1) акцэ́нт, на́ціск;

~e sétzen ста́віць зна́кі на́ціску;

~ auf etw. (A) légen рабі́ць акцэ́нт на чым-н.

2) акцэ́нт, вымаўле́нне

genügen vi

1) хапа́ць, става́ць, быць дастатко́вым

2) задавальня́ць;

sich an etw. (D) ~ lássen* задаво́ліцца (чым-н.);

das genügt mir nicht мне гэ́тага ма́ла

táuschen vt, vi мяня́ць, абме́ньваць (gegen A – што-н. на што-н.) мяня́цца (з кім-н., чым-н. – mit D);

Blícke ~ абме́ньвацца по́зіркамі; перагляну́цца

überschǘtten II vt

1) засыпа́ць, закіда́ць, закі́дваць

2) (mit D – чым-н.) абсыпа́ць; асыпа́ць (тс. перан.);

j-n mit Vórwürfen ~ асыпа́ць каго́-н. папро́камі

verschütten vt

1) засы́паць (чым-н.)

2) рассы́паць (што-н.)

3) разліва́ць (што-н.);

◊

es bei [mit] j-m verschüttet háben пазба́віцца чыёй-н. прыхі́льнасці

verzwéifeln vi (h, s) (an D) тра́ціць надзе́ю (на што-н.), быць у ро́спачы [адча́і] (ад чаго-н.); глыбо́ка расчаро́ўвацца (у кім-н., чым-н.)

vórliegen* vi

1) ляжа́ць (перад чым-н.)

2) ме́цца, быць у наяўнасці, існава́ць;

es liegt nichts gégen ihn vor су́праць яго́ няма́ ніцкіх абвінава́чванняў