сеназбіра́льнік, ‑а, м.
Сельскагаспадарчая машына для збірання коп сена пры ўкладцы іх у сцірты ці стагі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
словалі́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да адліўкі друкарскіх літар і знакаў з металу. Словалітная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умфо́рмер, ‑а, м.
Электрычная машына для ператварэння пастаяннага току аднаго напружання ў пастаянны ток другога напружання.
[Ням. Umformer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фарбацёрка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.
Машына, дошка або пасудзіна для расцірання фарбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрасве́рдзел, ‑дла, м.
1. Электрадрыль.
2. Машына для бурэння шпураў, свідравін, якая дзейнічае пры дапамозе электрарухавіка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАРЫСАЎСКІ ШПАЛАПРАПІ́ТНЫ ЗАВО́Д.
Дзейнічаў у 1898—1910 пры чыг. ст. Барысаў Маскоўска-Брэсцкай чыгункі. З дапамогай спец. машын насычаліся шпалы і драўляныя брусы смоладзягцярным хім. растворам. У 1899 выкарыстоўвалася паравая машына (15 к.с.), у 1910 — паравы рухавік (120 к.с.), працавалі 496 рабочых.
т. 2, с. 333
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗАГРУ́ЗЧЫК КАРМО́Ў,
машына для транспартавання і мех. загрузкі сухіх і вільготных кармоў у бункеры-сілкавальнікі паточных ліній, у бункеры раздатчыкаў кармоў або ў інш. ёмістасці. Бываюць навясныя, паўнавясныя, прычапныя і самаходныя. З.к. на шасі аўтамабіляў маюць бункеры ўмяшчальнасцю ад 3 да 8 м³.
т. 6, с. 498
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
beaten-up [ˌbi:tnˈʌp] adj. разбі́ты, зно́шаны, што мно́гае паба́чыў;
his beaten-up old car infml яго стара́я разбі́тая машы́на
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wham2 [wæm] v. infml мо́цна біць, удара́ць; удара́цца;
The car whammed into the stone. Машына стукнулася аб камень.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
генера́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Прыстасаванне для ператварэння аднаго віду энергіі ў другі.
Г. пастаяннага току.
Г. пераменнага току.
2. Прыстасаванне, апарат ці машына, якія вырабляюць якія-н. прадукты.
Г. вадароду.
Г. ідэй (перан.).
|| прым. генера́тарны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)