шчадро́ўкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. шчадро́ўкі
Р. шчадро́вак
Д. шчадро́ўкам
В. шчадро́ўкі
Т. шчадро́ўкамі
М. шчадро́ўках

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ю́ты

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ю́ты
Р. ю́таў
Д. ю́там
В. ю́таў
Т. ю́тамі
М. ю́тах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ятвя́гі

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ятвя́гі
Р. ятвя́гаў
Д. ятвя́гам
В. ятвя́гаў
Т. ятвя́гамі
М. ятвя́гах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

яцвя́гі

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. яцвя́гі
Р. яцвя́гаў
Д. яцвя́гам
В. яцвя́гаў
Т. яцвя́гамі
М. яцвя́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пакро́вы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пакро́вы
Р. Пакро́ваў
Д. Пакро́вам
В. Пакро́вы
Т. Пакро́вамі
М. Пакро́вах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

pamięciowy

pamięciow|y

: rachunek ~y — вусны лік;

ćwiczenia ~e — трэніроўка памяці;

portret ~y — апісанне па памяці; фотаробат

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ава́нс м. Ánzahlung f -, -en, Vórschuss m -es, -schüsse;

грашо́вы ава́нс Bárvorschuss m;

ава́нс у лік зарпла́ты Lóhnvorschuss m;

уне́сці ава́нс у су́ме… éinen Vórschuss in Höhe von… záhlen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

uneven [ʌnˈi:vn] adj.

1. няро́ўны, крывы́; шурпа́ты;

uneven handwriting кара́вы по́чырк

2. няро́ўны, неўраўнава́жаны;

He is a man of uneven temper. Ён мае неўраўнаважаны характар.

3. нерэгуля́рны, няпра́вільны;

an uneven pul se няро́ўны пульс

4. няцо́тны (пра лік)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

аглюціна́цыя, ‑і, ж.

Спец.

1. Склейванне ў камячкі бактэрый, чырвоных крывяных цельцаў і інш. мікраарганізмаў пры ўздзеянні на іх імуннай сывараткі.

2. З’ява, уласцівая граматычнаму ладу мангольскіх, цюркскіх, фіна-угорскіх і інш. моў, паводле якой граматычныя адносіны (склон, лік і г. д.) вызначаюцца з дапамогай далучэння адназначных стандартных афіксаў да нязменных асноў або каранёў.

[Лац. agglutinatio — склейванне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтаса́ні

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. аўтаса́ні
Р. аўтасане́й
Д. аўтасаня́м
В. аўтаса́ні
Т. аўтасаня́мі
М. аўтасаня́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)